Actief demonstreren en laten doen, dat levert resultaat op

Spiegelneuronen en hun belang voor je presentatie

Waarneming is persoonlijke weergave is waarneming.

Opschrijven of uitspreken is nog iets anders dan doen.
Maar zien én doen liggen wel erg dicht bij elkaar.
De spiegelneuronen in onze hersenen zorgen ervoor dat zien tot doen leidt. En andersom: doen leidt tot zien. Dit bewijst de noodzaak van beeldend presenteren, van visualiseren, van een voorbeeldfunctie, van spiegelen.

Zien is doen en lachen doet lachen.

Een vrolijke presentator krijgt een vrolijke zaal terug. Zo simpel is het. Angst bij de presentator veroorzaakt angst in de zaal en als er iemand in het publiek begint te gapen, dan wordt het al snel collectief slapen. Jij als presentator rustig, dan wordt de zaal ook rustig.
Als presentator ben je de natuurlijk leider, het voorbeeld.
Conclusie: positief, enthousiast, betrokken gedrag, daar begint goede communicatie mee. Je luisteraars reageren positief, enthousiast en betrokken. Spiegelgedrag. Je publiek gaat je helpen, omdat je hen probeert te helpen.

Goede verkopers weten het al lang.

Als je op een intelligente manier het gedrag van je klant spiegelt, dan krijg je de order. Dat is logisch, je volgt de klant, je kijkt en je luistert. Kopers willen nu eenmaal graag leveranciers die luisteren en die leveren wat zij vragen. Daarom zijn luisteren en zorgzaam gedrag belangrijke eigenschappen van een goede leverancier én van een goede presentator. Als je ziet dat een leverancier/presentator je wil helpen dan ga je hem of haar vertrouwen.

Begin je presentatie eens met het woord ‘Ja’ en let op het effect.

Je publiek spiegelt direct met ‘Ja’. Het werkt in jezelf. Jouw ‘Ja’ sterkt je. Ja, ik ben er klaar voor. Jouw ‘Ja’ sterkt de zaal. Ja, dit gaat goed worden. Je schept verwachting. Je voelt de positieve reactie uit de zaal. Dit helpt je, waardoor je ook weer sterker wordt. Er is sprake van een positieve dubbele feedbackloop.

Beeldend presenteren.

We onthouden alleen de echte verhalen.
Dit zijn verhalen met een duidelijke plek, een duidelijk tijdstip, een situatieschets en een gebeurtenis.
Op een vroege en zeer koude winterochtend deed ik achter in de tuin de deur van het kippenhok open.
Moment, plaats, situatieschets, gebeurtenis. Zo’n verhaal bevat voldoende ingrediënten voor een beeld, het vraagt naar meer. Ik zal u de afloop dan ook niet onthouden:
In plaats van een kip keek de kat mij tevreden aan in het lekkere warme stro van het leghok. De kippen zaten buiten.
Daarom, presenteer door te visualiseren, beeldt het uit.
Zorg dat wij het voor ons zien.

Wat zijn spiegelneuronen?

Spiegelneuronen zijn hersencellen die zowel actief zijn bij het verrichten van een handeling als bij het zien van diezelfde handeling. Spiegelneuronen zijn toevallig ontdekt in 1990. Apen vertoonden een bepaalde hersenactiviteit als ze een vrucht uit een fruitschaal pakten. Die hersenactiviteit werd vertaald naar een geluidsignaal. Op een goed moment pakte een onderzoeker een vrucht uit de schaal. Weer ging het geluidsignaal, maar de apen keken toe. Dezelfde hersenactiviteit vond plaats zowel bij het uitvoeren van de handeling als bij het zien ervan. Informatie over beweging en handeling, sensorische informatie, wordt opgeslagen in spiegelneuronen en daardoor kun je die bewegingen nadoen. Zien is al bijna doen.
Je ziet dat een presentator enthousiast is en jij wordt het ook.

Spiegelneuronen vormen een schakel in ons vermogen om te leren. Het gaat nog verder. Spiegelneuronen vormen de basis van ons inlevingsvermogen, empathie. Je ziet iemand vallen en je voelt zelf de pijn. Het is een snel en direct systeem dat betrokkenheid oplevert, met minimale kans op fouten omdat er niets doorgegeven hoeft te worden.

Spiegelneuronen maken duidelijk hoe intensief we met elkaar en onze omgeving zijn verbonden.

Het is dan ook pure winst om je spiegelneuronen te ontwikkelen door je waarneming te oefenen: tekenen, schrijven, musiceren, maar ook yoga, tai chi, mindfulness.
Tegelijkertijd zijn we meer dan alleen spiegelneuronen. Wij zijn geen tweedimensionele spiegels maar levende wezens, we voegen nog iets toe, onze eigen persoonlijkheid, ervaring, kennis, kracht.
Dit maakt het spel helemaal geweldig. We zijn uniek en samen, intensief verbonden, én we dragen bij.

Waarneming leidt tot persoonlijke weergave leidt tot nieuwe waarneming, zo kun je het, kort door de bocht, stellen.

In ieder geval vormen spiegelneuronen een overtuigend bewijs van de noodzaak om beeldend te presenteren. Zien is al bijna doen.
En er is nog veel meer. Lees wat de neuroloog Damasio zegt.
We onthouden beelden. Ons denken is het verbinden van beelden.

Spiegelneuronen socialer dan gedacht – NEMO Kennislink