Luister en je hoort alles

Over communicatie en kwetsbaarheid

Kwetsbaar in je communicatie.

Als de mens zijn weg naar kwetsbaarheid verliest, gaat hij dan niet ten onder aan zijn eigen kracht?

Een haast retorische vraag uit een tekst van Theater Oostpool in Arnhem, rondom het stuk Kwartet dat zij in 2014 opvoerden.
In deze tekst is ‘de mens’ losgekoppeld van zijn of haar wortels. Er blijft een wezen over zonder geweten, zonder gevoel. Dat is een heel andere eigen kracht dan de innerlijke kracht, die juist verbonden is met het oerprincipe van het leven.

De tekst heeft wel een punt. Als ik mijn kwetsbaarheid negeer, gevoeligheid voor schoonheid, ontroering, maar ook voor de dood, ja, dan is er eigenlijk geen echt contact meer mogelijk. Communicatie, zo niet het hele leven, gaat over verbinding, hier doen we het voor. Verbinding ontstaat zodra ik kwetsbaar ben, het niet al weet, zodra ik luister, zodra ik open sta voor wat jij te bieden heb.

Dit is ook het antwoord. Kwetsbaar zijn, leidt tot luisteren en dan kan ik ontdekken en voortdurend groeien. Wow!

De korte tijd van mijn leven, de bijdrage die ik kan leveren, wat mag het zijn? Ditmaal (week van de poëzie) een gedicht:


 

Het nut of de noodzaak (2).

Dat je pijn ziet en verdriet
en antwoorden weet of denkt
die je wilt sturen, brengen, geven
en dat je dan onaardig bent,
ongeduldig, onzorgvuldig, net niet helemaal.

Laag winterzonlicht spiegelt wit.
Hierdoor kijk ik en zie
judaspenningvliesjes blikkeren in de wind.

Parelmoer, parelmoer.

Dichterbij kijk ik.
Papieren hoepels vol scheuren en gaten
aan naalddunne grijze takjes,
waar je doorheen kunt springen,
als in het circus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *