Tagarchief: regie

Je handen dragen je verhaal.

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie?

Wil je open en communicatief overkomen?
Of liever defensief en gesloten?
Je lichaamstaal, open of gesloten?

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie, waar laat je ze?

Is het voor je publiek helemaal veilig als jij je verhaal vertelt, of toch niet?

Los en ontspannen naast je lijf.

De basishouding is ontspannen naast je lijf.
Voor onervaren sprekers is dit lastig.
Los en ontspannen naast je lijf is de enige goede optie want:

  • Het is neutraal
  • Het geeft je ruimte
  • Jij wordt rustig
  • Je publiek wordt rustig

Andersom niet ontspannen naast je lijf, dat werkt zeer averechts:

  • Je handen in elkaar gevouwen, dat is gesloten.
  • Op je rug, dat is gesloten en het vertraagt je.
  • Voor je buik of nog lager, dat is ook gesloten.
  • Voor je mond, dat is onverstaanbaar.
  • Voor je keel, dat grijpt je publiek ook bij de keel.
  • Met je handen in je haar zitten, kent u die uitdrukking?
  • Iets in je hand, een pen of velletje papier, dat leidt vooral af.
  • In je zak, lekker nonchalant, én gemakkelijk begrepen als arrogant.

Al deze defensieve en negatieve houdingen vormen een communicatiemuur want ze hinderen je in het contact met je publiek. Totdat jij goed begint te worden. Dan ga je het spel met allure spelen, zoals Wim Pijbes. Je weet wat je wilt en je bent moedig. Barack Obama doet het ook geweldig.

Maak eens een uitnodigend gebaar, alsof er een klein kind naar je toe rent. Het is een gebaar waaruit blijkt dat dat kind welkom is en iedereen welkom is. Je publiek is toch ook welkom? Zorg dan dat ze het ook zien! Dat doe je met je handen en je lichaam. Zorg dat ze het horen met je stem en je klank. Zorg dat ze het voelen, met je uitstraling. Je publiek raakt echt overtuigd als jij één samenhangend en samenvallend geheel bent. Open en uitnodigend. Lief publiek, fijn dat jullie er zijn!

Van onbewust onbekwaam eerst maar eens naar bewust bekwaam

Je handen rustig en ontspannen naast je lijf, dat voelt onwennig in het begin. Fietsen heb je ook moeten leren. Als jij rustig bent, en dat zien we aan je houding waaronder je armen en handen, dan wordt je publiek rustig en gaan we naar je luisteren. Dus eerst zo goed mogelijk ontspannen.

Het dwingt je ook om mooi rechtop te gaan staan. Je verhaal is immers de moeite waard, toch? Als het eenmaal rustig is, dan kun je je handen gaan gebruiken om je verhaal te ondersteunen.

We willen zien wat je zegt. Dus we kijken naar je mond, naar je lippen en naar de uitbreidingen van je lippen met je armen en aan het eind ervan die wonderbaarlijk knappe handen. Je kunt ze openen en draaien. Je kunt uitnodigen en luisteren, met je handen.

Je handen zeggen het zo goed: welkom.

Je handen zijn er om je verhaal te versterken, te duiden en aan te vullen. Om uit te nodigen, voor de mooie reis die je verhaal biedt. Ze zijn er voor extra helderheid.

Oefen in het ontspannen van je handen naast je lijf, oefen in de toegevoegde waarde van je handen in je verhaal. (ja dat leer je op onze trainingen.)

Tot slot gaat het ook over je neutraliteit als presentator, belangrijk voor je rol als natuurlijk leider.
Je handen ontspannen naast je, dat is neutraal én kwetsbaar. Niet agressief, niet defensief, maar accepterend. Dit moment is zoals het is en ik draag zo goed mogelijk bij.

Presenteren kun je leren!

En door je handen goed te gebruiken zet je ook nog eens je zuurstofpomp aan, waardoor je scherp en alert gaat presenteren.

Zie ook lichaamstaal.