Tagarchief: levendig presenteren

Schoonheid is een mensenrecht.

Levendig presenteren

Omdat wij de hele dag van alles presenteren (onszelf, wat we maken of gemaakt hebben, onze gedachten, onze achtergronden, onze meningen) is het ontzettend de moeite waard om dit steeds beter te doen. Steeds beter presenteren. Levendig presenteren. En dit kun je leren.

Levendig presenteren gaat over schoonheid in je presentatie én plezier, over net dat huppeltje dat je presentatie optilt tot een hartverwarmende ervaring.

Hoe ga je huppelen?

Verliefd? Dat gevoel heb je nodig. Een goede presentator is verliefd op het leven. Nieuwsgierig, zonder klef te zijn of over grenzen te gaan. Vertragen, even zorgvuldig stilstaan. Details laten zien, kleur benoemen. Versnellen, een speels tussensprintje. Interactie. Gisteren ook bramen geplukt? Iets anders leuks gedaan?

Schoonheid is een mensenrecht.

Uitspraak van de filosoof Maxim Februari. Hij heeft helemaal gelijk. Zonder schoonheid houdt het op. De schoonheid van een slak met een huis op weg. De schoonheid van een dichtregel als ‘verlaten vuren smeulen na in de nacht, er hangt nog een lach.’ De schoonheid van een schilderij van Chagall. Zo kom je bij de ontroering. Waar schoonheid is, daar is ontroering mogelijk.

Levendig presenteren ontroert.

De stap van schoonheid naar ontroering is klein, de stap naar kwetsbaarheid. Nu gaat het gebeuren. Nu ontstaat de magie, de verbinding. Simpel gesteld gaat de oxytocine stromen. Now we’re  talking.

Wat staat je in de weg?

Laat ik het even bij mezelf houden. Mijn ego, mijn ijdelheid, mijn machtswellust, mijn verslavingen en mijn geldingsdrang. Je komt er een eindje mee (Trump, Poetin c.s.), maar het helpt ons niet.

Levendig presenteren is een keuze.

Die tekst doet zeer. ‘Geluk is een keuze.’ Als je niets hebt, in de schulden bent beland, klem zit, dan is de weg eruit moeilijk. Rijkelui die zeggen dat geluk een keuze is. Au. Dus het gaat ook over betrokkenheid. Levendig presenteren is een keuze. Weg van de stramienen, de formats. Weg van het idee dat het zus of zo moet. Presenteren is vrij. Jij kunt het. Je kunt jouw leven er in brengen, vertellen over je weg, waardoor je verhaal kleur krijgt en gaat sprankelen. Er zijn geen regels, maar als je me, als luisteraar, niet raakt, dan heb je niets bereikt.

Als je me raakt, ben ik je dankbaar.

Als luisteraar wil ik in contact komen met een ander. Ik ga naar een presentatie in de hoop op verbinding. Als dit er is, geloof ik je, vertrouw ik je, ga ik naar je luisteren en ga ik met je mee op reis,

We oefenen het allemaal heel graag met je in onze trainingen.

 

 

Perfecte warming up oefening voor presentaties

Met je handen scherp je je presentatie.

Presenteren? Zet eerst je zuurstofpomp aan.

De zuurstofpomp is de naam van een ideale en eenvoudige oefening om je presentatie meteen scherp en alert te beginnen. Niet moeilijk, kan altijd en overal, kost weinig tijd en levert je heel veel op.

Je handen helpen je om goed te presenteren

Een goede presentator doet een warming up, zoals ook sporters doen. Dit oefenen we tijdens trainingen. We beginnen meestal met het bewegen van je vingers. Deze bewegingen maken we in stapjes groter. Vingers bewegen, handen, polsen, onderarm, ellebogen en tot slot het geheel van vingers tot en met schouders. Deze warming up is eenvoudig, werkt heel goed en is altijd en overal te doen.

Waarom zijn goed bewegende handen zo effectief?

Op een training vertelde een neurofysioloog waarom deze oefening zo goed werkt. Vanaf je vingers lopen er enorm veel zenuwen naar je hersenen. Al die verbindingen zijn nodig voor de complexe aansturing van je armen, handen en vooral ook vingers. Je kunt dit geheel vergelijken met een vijf-assige robot, zo legde hij uit. Ter illustratie: moderne fabrieken hebben vooral één- en twee-assige robots. Vijf-assig. Denk er even over na wat een complexe bewegingen je daarmee kunt maken. Een Balinese danseres is een prachtig voorbeeld, evenals een geweldige presentator.

Bewegende handen zetten je hersens aan het werk

Ieder van ons beschikt dus over twee vijf-assige robots. Om deze goed te gebruiken, heb je veel hersencapaciteit (en oefening) nodig. Fijne motoriek is immers razend ingewikkeld. Zodra je vingers en je handen en armen gaat bewegen, gaan je hersenen dus flink aan het werk. Hier is veel zuurstof voor nodig. Dus zodra je je handen en armen gaat bewegen, dan gaat meteen de zuurstofpomp aan. Je hart gaat meer bloed naar je hersenen pompen. Dat stimuleert ook je helderheid, je scherpte, je formuleringsvermogen, je taal, je alertheid, je aanwezigheid. Bijkomend voordeel: je bent met je aandacht uit je hoofd en bij je vingers, handen.

Conclusie 1: zodra je je handen en vingers beweegt, gaat presenteren veel beter. 

Andersom geldt helaas het tegenovergestelde. Zodra sprekers hun handen vastzetten, daalt meteen de zeggingskracht, het wordt gemompel en saai. Dat heb ik al honderden keren gezien. Sprekers én publiek kakken onmiddellijk in. Fysiek gaat het mis, mentaal, verbaal, in het contact. Handen vast, of ook maar enigszins gesloten, dat is al een defensief signaal en nu blijkt de boel ook nog eens als een plumpudding in elkaar te zakken.

Zodra je je handen vastzet, is het signaal naar je hart duidelijk: stop maar met zuurstof pompen, het hoeft niet meer. Pats, je hersenactiviteit daalt. En aiaiai, daar gaat je scherpte. Je handen vastzetten werkt dus om meerdere redenen volkomen averechts.

Conclusie 2:  Gesloten handen, op wat voor manier dan ook, dat gaat fout.

De zuurstoftoevoer naar je hersenen neemt af en je scherpte en alertheid verdwijnen als sneeuw voor de zon. Jammer, gemiste kans.

Uiteindelijke conclusie: Hou je handen los en open, gebruik ze speels en intelligent.

Gebruik ze als een danser(es), als verlengstuk van je lippen, als aanjager van je zuurstofpomp, als middel om scherp te blijven,
Gebruik ze als Obama in deze sensationele speech uit 2004 (6 minuten).

Lees meer over je handen tijdens je presentatie