Tagarchief: handen bij presenteren

Perfecte warming up oefening voor presentaties

Met je handen scherp je je presentatie.

Presenteren? Zet eerst je zuurstofpomp aan.

De zuurstofpomp is de naam van een ideale en eenvoudige oefening om je presentatie meteen scherp en alert te beginnen. Niet moeilijk, kan altijd en overal, kost weinig tijd en levert je heel veel op.

Je handen helpen je om goed te presenteren

Een goede presentator doet een warming up, zoals ook sporters doen. Dit oefenen we tijdens trainingen. We beginnen meestal met het bewegen van je vingers. Deze bewegingen maken we in stapjes groter. Vingers bewegen, handen, polsen, onderarm, ellebogen en tot slot het geheel van vingers tot en met schouders. Deze warming up is eenvoudig, werkt heel goed en is altijd en overal te doen.

Waarom zijn goed bewegende handen zo effectief?

Op een training vertelde een neurofysioloog waarom deze oefening zo goed werkt. Vanaf je vingers lopen er enorm veel zenuwen naar je hersenen. Al die verbindingen zijn nodig voor de complexe aansturing van je armen, handen en vooral ook vingers. Je kunt dit geheel vergelijken met een vijf-assige robot, zo legde hij uit. Ter illustratie: moderne fabrieken hebben vooral één- en twee-assige robots. Vijf-assig. Denk er even over na wat een complexe bewegingen je daarmee kunt maken. Een Balinese danseres is een prachtig voorbeeld, evenals een geweldige presentator.

Bewegende handen zetten je hersens aan het werk

Ieder van ons beschikt dus over twee vijf-assige robots. Om deze goed te gebruiken, heb je veel hersencapaciteit (en oefening) nodig. Fijne motoriek is immers razend ingewikkeld. Zodra je vingers en je handen en armen gaat bewegen, gaan je hersenen dus flink aan het werk. Hier is veel zuurstof voor nodig. Dus zodra je je handen en armen gaat bewegen, dan gaat meteen de zuurstofpomp aan. Je hart gaat meer bloed naar je hersenen pompen. Dat stimuleert ook je helderheid, je scherpte, je formuleringsvermogen, je taal, je alertheid, je aanwezigheid. Bijkomend voordeel: je bent met je aandacht uit je hoofd en bij je vingers, handen.

Conclusie 1: zodra je je handen en vingers beweegt, gaat presenteren veel beter. 

Andersom geldt helaas het tegenovergestelde. Zodra sprekers hun handen vastzetten, daalt meteen de zeggingskracht, het wordt gemompel en saai. Dat heb ik al honderden keren gezien. Sprekers én publiek kakken onmiddellijk in. Fysiek gaat het mis, mentaal, verbaal, in het contact. Handen vast, of ook maar enigszins gesloten, dat is al een defensief signaal en nu blijkt de boel ook nog eens als een plumpudding in elkaar te zakken.

Zodra je je handen vastzet, is het signaal naar je hart duidelijk: stop maar met zuurstof pompen, het hoeft niet meer. Pats, je hersenactiviteit daalt. En aiaiai, daar gaat je scherpte. Je handen vastzetten werkt dus om meerdere redenen volkomen averechts.

Conclusie 2:  Gesloten handen, op wat voor manier dan ook, dat gaat fout.

De zuurstoftoevoer naar je hersenen neemt af en je scherpte en alertheid verdwijnen als sneeuw voor de zon. Jammer, gemiste kans.

Uiteindelijke conclusie: Hou je handen los en open, gebruik ze speels en intelligent.

Gebruik ze als een danser(es), als verlengstuk van je lippen, als aanjager van je zuurstofpomp, als middel om scherp te blijven,
Gebruik ze als Obama in deze sensationele speech uit 2004 (6 minuten).

Lees meer over je handen tijdens je presentatie

Je handen dragen je verhaal.

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie?

Wil je open en communicatief overkomen?
Of liever defensief en gesloten?
Je lichaamstaal, open of gesloten?

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie, waar laat je ze?

Is het voor je publiek helemaal veilig als jij je verhaal vertelt, of toch niet?

Kijk 2 minuten naar de handbewegingen van Wim Pijbes, voormalig directeur van het Rijksmuseum en Obama, voormalig president van de VS:

http://nos.nl/l/627325

Fantastisch zoals Wim Pijbes zijn handen inzet. Eerst hele grote gebaren, waardoor hij alle aandacht krijgt, dit terwijl zijn verhaal niet in het draaiboek stond. Vervolgens lukt het hem om Obama zijn bewegingen over te laten nemen. Ook Rutte doet nog één moment mee. Dan begint Rutte dat ze verder moeten, maar Pijbes gaat enthousiast door en draagt zo belangrijk bij aan het wereldberoemd geworden fotomoment, Obama in het Rijksmuseum.

Wim Pijbes gebruikt zijn handen perfect. Aandacht trekken, ritme bepalen, richting, ondersteuning van zijn woorden, schoonheid. Open en communicatief. Handen als verlengstuk van zijn woorden.

Los en ontspannen naast je lijf.

De basishouding is ontspannen naast je lijf.
Voor onervaren sprekers is dit lastig.
Los en ontspannen naast je lijf is de enige goede optie want:

  • Je handen in elkaar gevouwen, dat is gesloten.
  • Op je rug, dat is gesloten en het vertraagt je.
  • Voor je buik of nog lager, dat is ook gesloten.
  • Voor je mond, dat is onverstaanbaar.
  • Voor je keel, dat grijpt je publiek ook bij de keel.
  • Met je handen in je haar zitten, kent u die uitdrukking?
  • Iets in je hand, een pen of velletje papier, dat leidt vooral af.
  • In je zak, lekker nonchalant, én gemakkelijk begrepen als arrogant.

Al deze defensieve en negatieve houdingen vormen een communicatiemuur want ze hinderen je in het contact met je publiek. Totdat jij goed begint te worden. Dan ga je het spel met allure spelen, zoals Wim Pijbes. Je weet wat je wilt en je bent moedig. Barack Obama doet het ook geweldig.

Maak eens een uitnodigend gebaar, alsof er een klein kind naar je toe rent. Het is een gebaar waaruit blijkt dat dat kind welkom is en iedereen welkom is. Je publiek is toch ook welkom? Zorg dan dat ze het ook zien! Dat doe je met je handen en je lichaam. Zorg dat ze het horen met je stem en je klank. Zorg dat ze het voelen, met je uitstraling. Je publiek raakt echt overtuigd als jij één samenhangend en samenvallend geheel bent. Open en uitnodigend. Lief publiek, fijn dat jullie er zijn!

Van onbewust onbekwaam eerst maar eens naar bewust bekwaam

Je handen rustig en ontspannen naast je lijf, dat voelt onwennig in het begin. Fietsen heb je ook moeten leren. Als jij rustig bent, en dat zien we aan je houding waaronder je armen en handen, dan wordt je publiek rustig en gaan we naar je luisteren. Dus eerst zo goed mogelijk ontspannen.

Het dwingt je ook om mooi rechtop te gaan staan. Je verhaal is immers de moeite waard, toch? Als het eenmaal rustig is, dan kun je je handen gaan gebruiken om je verhaal te ondersteunen.

We willen zien wat je zegt. Dus we kijken naar je mond, naar je lippen en naar de uitbreidingen van je lippen met je armen en aan het eind ervan die wonderbaarlijk knappe handen. Je kunt ze openen en draaien. Je kunt uitnodigen en luisteren, met je handen.

Je handen zeggen het zo goed: welkom.

Je handen zijn er om je verhaal te versterken, te duiden en aan te vullen. Om uit te nodigen, voor de mooie reis die je verhaal biedt. Ze zijn er voor extra helderheid.

Oefen in het ontspannen van je handen naast je lijf, oefen in de toegevoegde waarde van je handen in je verhaal. (ja dat leer je op onze trainingen.)

Tot slot gaat het ook over je neutraliteit als presentator, belangrijk voor je rol als natuurlijk leider.
Je handen ontspannen naast je, dat is neutraal én kwetsbaar. Niet agressief, niet defensief, maar accepterend. Dit moment is zoals het is en ik draag zo goed mogelijk bij.

Presenteren kun je leren!

En door je handen goed te gebruiken zet je ook nog eens je zuurstofpomp aan, waardoor je scherp en alert gaat presenteren.

Zie ook lichaamstaal.