Tagarchief: delen met je publiek

Welkom in het hier en nu

Aanwezig zijn


Deze site gaat over presenteren en communiceren.
Dat klinkt nog steeds zender-achtig: iets mededelen, iets brengen.

Goed presenteren gaat echter vooral over aanwezig zijn.
Niet in je hoofd, maar op de plek waar je presenteert.
In contact met de aanwezigen. Alert, open en in balans.

  • Dat is moeilijk voor mensen die druk zijn met de inhoud van hun verhaal. Dan ben je in je hoofd.
  • Het is ook moeilijk voor hoog sensitieve mensen. Dan krijg je al snel teveel prikkels.
  • Het is moeilijk voor verlegen mensen. Die weten zich slecht raad met de situatie.
  • Het is moeilijk voor perfectionisten. Het loopt namelijk altijd anders.

Het is dus hartstikke moeilijk, we willen allemaal zo goed mogelijk, we zijn allemaal druk in ons hoofd en de meeste mensen zijn meer of minder verlegen.

Is goed presenteren dan onmogelijk?
Nee, helemaal niet. Je kunt het leren, trainen, doen, vlieguren maken en met hulp van anderen gaat het proces veel sneller en kom je veel verder.

In contact met je publiek. Open, in balans.
Wanneer kom je in contact mer de ander? Als jij je mond houdt en naar de ander kijkt en luistert.

Dus hou regelmatig je mond als je presenteert en kijk naar je publiek. Snappen ze het?

Stilte is je vriend. Dan ontdek je wat nodig is, waar je bent, hoe de vlag er voor staat.
In de stilte raak je aanwezig en ontstaat ruimte voor ontmoeting.

In balans aanwezig zijn. Dit kun je voelen.
Hoe sta je? In balans? Mooi recht op? Rustig?
Hoe is je ademhaling? Iedere keer dat je op je ademhaling let, kom je in je lijf en raak je aanwezig.
Probeer maar. Even op je ademhaling letten en je gaat ook luisteren.
Aanwezig zijn, betekent dat je gaat luisteren. Heel fijn voor je publiek, de ander.
 Aanwezig zijn sluit aan op het woord ‘Present’ en het Engelse ‘presence’ aanwezigheid.

Aanwezig zijn is ook je niet af laten leiden door grote en kleine zorgen.

De populaire kreet ‘in het hier en nu zijn’ klinkt mij altijd wat vreemd in de oren. Alsof het verleden, mijn geschiedenis, mijn familie én mijn toekomst er niet toe doen. Ik begrijp het belang wel hoor, want als je door verblijf elders (met je gedachten) tegen de vangrail rijdt, dan is er misschien wel geen toekomst. Je moet ook luisteren naar je verleden, naar je dromen. Waar kom je vandaan, waar ga je naartoe? Plek, jouw plek innemen, met alles wat je bij je hebt en dat alles vervolgens loslaten, zodat je aanwezig kunt zijn.

Hoe doe je dat?
Dat leer je niet van de ene dag op de andere. Goede wegen er naar toe zijn meditatie, yoga, tai chi.
Sporten is ook goed, in de natuur verblijven, wandelen, muziek maken, tekenen, schilderen, iets doen met je handen. Alles waarvoor je concentratie nodig hebt, helpt je om aanwezig te zijn. Kook maar eens zonder aandacht. Aangebrande pannen schoonbikken, dat is het resultaat. Ik spreek uit ervaring.

Achter een computerscherm helpt niet, dat brengt je naar je hoofd, waarbij je ook nog eens permanent kunt worden afgeleid.

En het is dagelijks trainen. In aandacht. Een kwartier alleen maar één ding doen, langzamerhand uitbreiden naar een uur. Wandelen in de natuur. Al die wandelaars, fantastisch bezig.
Van aanwezig zijn, word je vrolijk omdat je in contact bent. Eigenlijk word je vrolijk van contact, met jezelf, je lichaam, je stem (zingen!), met de ander, met al het andere. Bomen knuffelen is ook goed voor jezelf, omdat je in contact bent met die boom én met jezelf.

Intussen leven we in een wereld die een andere kant lijkt op te gaan. De narcistische Trump-achtigen zien de wereld als een groot gevecht, met maar een optie: Winnen. Dat wordt een ramp. Want tegenover iedere winnaar staat een gefrustreerde verliezer. Het denken in winnaars en verliezers werkt averechts. Als je aanwezig bent, ben je een winnaar. Als we allemaal aanwezig zijn, dan zijn we allemaal winnaars. Ja dat kan ook!

Mooi woord, paradox, schijnbare tegenstelling. Het leven is een grote paradox.

Als je jezelf vastzet achter een gefixeerd idee of een mening, dan is je openheid weg en komen we niet verder. Roeland kijk naar jezelf!

roeland schweitzer

gecorrigeerd april 2019

 

Goed presenteren is samen gaan spelen

Dit is wel een hele leuke: goed presenteren is samen spelen. Lekker provocerend kantje ook. Beetje duwen en trekken. Hoezo samen spelen? Is samenwerken niet beter?
Samenwerken, fantastisch moet u zeker doen, maar goed presenteren blijft vooral samen spelen. Waarom?

Wat doen kinderen als ze zich veilig en op hun gemak voelen? Dan gaan ze spelen, of misschien slapen. Wat doet u als het niet veilig en vertrouwd is? Dan wilt u weg. Dus het moet veilig en vertrouwd zijn.
Wanneer kunt u goed luisteren? Ik kan dat vooral als ik niet gestresst ben, als ik me veilig en op mijn gemak voel. Dit geldt ook voor uw luisteraars, als uw publiek zich veilig voelt, dan kan het luisteren. Zo werken kinderen samen, ze kijken naar elkaar en luisteren naar elkaar en doen samen zetten in hun spel. Hierdoor hebben ze plezier en komen ze samen verder, al spelend.

Waar leer je? Aan de rand van je comfort zone, een beetje uitgedaagd, maar net niet zo onveilig dat je dichtklapt..

Een open, communicatieve sfeer heb je nodig, hierdoor kan je publiek je verhaal omarmen en meenemen. Hierdoor ontstaat er een klimaat waarin mensen stappen kunnen maken. Het is de sfeer van spelende kinderen. Ontspannen presenteren, met een kwinkslag en interactie.

Samen spelen relativeert, het brengt je bij elkaar en maakt blij. Het is het ideale klimaat om te leren en om je verhaal in te presenteren? Samen spelen is samen ontdekken.

En nu komt de cruciale vraag: hoe doe je dat samen spelen?  Als serieuze volwassenen rondom een serieus onderwerp. Door je verhaal interactief te maken, levendig, met onverwachtse wendingen en elementen van schoonheid erin.

Samen spelen, samen helen.
Samen leren, communiceren.
Samen delen, samen helen.
Samen springen en weer landen.
Even lopen op je handen,
dan weer op je voeten.
Lekker helemaal niks moeten.
Je nooit meer vervelen
omdat we altijd, echt altijd
samen kunnen spelen.