De manier om je publiek te raken

Stop de natuur in je presentatie

Zodra je voorbeelden uit de natuur in je presentatie stopt, verandert het spel.

Alles uit de natuur past. Voorjaar, zomer, herfst, winter. Groei, bloei en verval.

Neem die wonderbaarlijke, diametrale metamorfose van groen blad naar rood blad, naar geel blad, naar alle tonen oranje-bruin. De natuur doet het gewoon. Volkomen tegengesteld, paradoxaal. Dood doet leven, de paddestoelen op dode bomen. Het frissere weer, de wind om je oren, rode wangen op de fiets, overal paddenstoelen, eikels, beukennootjes.

Met de natuur in je presentatie breng je er meteen leven in en ontstaan er krachtige beelden. De natuur biedt duizenden metaforen over groei, levenscycli, samenwerken, evenwichten, processen, economie, duurzaamheid, man en vrouw,  kracht, schoonheid.
Tijdens een training bleven de deelnemers verhalen over bomen vertellen, allemaal hadden ze herinneringen ana bomen.  we telkens weer op verhalen over bomen. Langs een oude weg bij Uden, in de binnenstad van Utrecht, maar ook als metafoor voor robuustheid en stevig staan. Geworteld, geaard, zoals men in de toneelwereld zegt. Een boom zweeft niet, maar is verbonden met de aarde. Voor een goed verhaal geldt hetzelfde. Een deelnemer vertelde over zo’n mooie rij bomen, dat ze daar haar bed wel neer wilde zetten. We hadden het over het geruis van de bladeren, maar ook over de kracht van zo’n grote boom.

De natuur in je verhaal, dat zijn ook de bloemen in de zaal en zelfs de rustige kleur groen in ziekenhuizen en operatiekamers. Zodra je over de natuur begint, daalt de stress en neemt de betrokkenheid toe. Prachtige wolkenluchten, zonsopgangen en ondergangen helpen je verhaal. Allemaal pareltjes, ijsbrekers, afstemmers en pogingen om bij elkaar te komen.

Vaak vragen mensen dan naar het bruggetje met hun onderwerp, bijvoorbeeld de cijfers van het derde kwartaal. Niet eens nodig, dat bruggetje hoeft er niet te zijn, het mag wel, maar het hoeft niet. De natuur in je verhaal werkt altijd.

Even over mijn fietstocht terug naar huis gisteravond, door het bos. Het werd al donker. Ik fietste tegen de Amerongse berg op, een mooi klimmetje. Net over de top leek het of er in de verte lampen branden. Vóór de top was het al bijna helemaal donker, want onder de bomen en geen uitzicht.  Precies eroverheen, op de plek van een markante beuk, was er plots nog even wat laatste zonlicht. Verrassing. Bijzonder.

Mijn verhaal heeft dus niets met de kwartaalcijfers te maken, maar ik vertel het toch graag even, want ik was er door verrast. En dan nu die kwartaalcijfers, nee, grapje, die zijn prima en ik bespaar ze u. Mijn verhaaltje over het laatste licht duurt nog geen 30 seconden. Met zo’n verhaal roep je andere verhalen op en til je de hele bijeenkomst naar een mooier energetisch plan, er ontstaat meer interactie, meer betrokkenheid.

Laat je dus de natuur toe in je presentatie dan gaat het meteen stukken beter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *