Over stilte

Communicatie begint waar de stilte is.

De stilte in je presentatie is de helft van het werk. Het begint al met wachten tot het stil is, voordat je kunt beginnen. Zwijgen is niet niks. Het is betekenisvol. Door stil te zijn ontstaat verwachting.

Dames en heren (stilte totdat ieders aandacht er volledig is), vorige week ontmoette ik een oude vrouw (stilte, zodat iedereen het beeld van zijn of haar oude vrouw voor zich heeft). Ze sprak over het water. (Stilte, sommige luisteraars zien nu een kraan stromen, anderen staan aan het strand of bij een rivier.)

Zwijgen is …

Waar stilte is, waar niets is, daar kan iets gebeuren. Een typische Taoïstische tekst. Zie ook de tekst over de stilte op www.tekensvanleven.nl. Stilte geeft je de kans om de ander te begrijpen. Er ontstaat ruimte voor verbeelding. En zonder verbeelding geen communicatie! Stilte is een voorwaarde voor een goede presentatie.

Stilte kan bestaan uit pauze tussen tekstblokken, tussen zinnen, tussen woorden, zelfs tussen lettergrepen. Aan het einde van de zin staat een …?
Punt. Spreek die punt ook uit, bijna letterlijk. En na die punt komt een …?
Nee geen nieuwe hoofdletter, maar een spatie, dat is een rust.

Het gebruik van stilte leidt tot meer intonatie, dus meer expressie, dus een sterkere boodschap. Spelen met stilte hoort bij het vertellen van verhalen. Goed presenteren is illustreren, verhalen doorvertellen. De stilte gebruiken om te delen. De stilte als moment van contact.

Je stiltes geven je publiek de tijd om je woorden te ontvangen en het geeft jezelf de tijd om de juiste voorbeelden in je op te laten borrelen. Je stiltes leveren de broodnodige rust die hoort bij een geloofwaardige presentatie.

Spreken is zilver, zwijgen is goud.

Vijf manieren om stilte toe te voegen aan je verhaal:

  • Begin je presentatie pas als het stil is.
  • Laat de punt aan het einde van je zin horen, net als de spatie die volgt. Intonatie en rust.
  • Spreek twee keer zo langzaam.
  • Zie je ‘treintje van woorden’ gaan. Hierbij vormen de woorden van je zin samen een treintje. Op weg van het ene station, dat ben jij, naar het andere, de ontvanger. Je kunt je woordentrein door de lucht zien gaan en dan zie je dat het even tijd kost voordat de hele trein het station is binnengereden en tot stilstand is gekomen. Pas dan mag de volgende trein vertrekken, anders krijg je botsingen.
  • Maak regelmatig contact met je publiek en kijk of ze je begrijpen.

Zie ook de pagina over luisteren.