Als ik mezelf bevrijd van mijn angst, dan gaat dat jou ook helpen.

Het is het licht in ons …

‘Het licht in ons’ komt uit het boek ‘return to love’ (1992) van de Amerikaanse schrijfster Marianne Williamson. De tekst is niet door Nelson Mandela gebruikt in zijn inaugeratiespeech in 1994, zoals vaak wordt beweerd.

Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented?

Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.”


Onze grootste angst is niet dat we te kort schieten. Onze grootste angst is juist dat we over onbegrensde krachten beschikken. Het is het licht in ons en niet onze duisternis, waarvoor we de grootste angst hebben. We vragen onszelf af, wie ben ik wel om briljant, schitterend, begaafd of geweldig te zijn?

Waarom zou je dat echter niet zijn? Je bent een kind van God. Je dient de wereld niet door te spelen dat je klein bent. Er zit niets stralends aan om je kleiner voor te doen dan je bent. Het werkt averechts. De mensen om je heen gaan zich er onzekerder door voelen.

We zijn bestemd om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om Gods glorie die in ons is, ruimte te geven.
Die glorie is niet slechts in een enkeling aanwezig, maar in ieder mens.
En als wij óns licht laten schijnen, geven we hiermee anderen onbewust toestemming om hetzelfde te doen. Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, zal onze aanwezigheid automatisch anderen bevrijden.


Commentaar

Hoewel de tekst best zweverig voelt, begrijp ik er steeds meer van. Als ik mijn angst (voor jou, voor gezichtsverlies), mijn gebrek aan zelfvertrouwen, overwin en hierdoor open en enthousiast ben, dan werkt dat aanstekelijk. Heel goed begrijp ik bovendien dat als ik me klein voordoe, dat alles dan klein wordt, jij ook. We zijn allemaal maar slappe donders, zo’n tekst. Ja, dan kunnen we binnen de kortste keren niets meer. Andersom gedacht, als ik dapper ben, dan nodigt jou dat uit om ook dapper te zijn. Deze tekst is sowieso mooi andersom gedacht. Onze grootste angst is het licht! Kortom we hinderen onszelf door in het donker te blijven lopen. Begrijp ik ook. In het donker loop je tegen dingen aan en val je in kuilen.

Deze bekende tekst van Marianne Williamson gebruik ik soms in trainingen, evenals het prachtige ‘reis zonder landkaart’. Ook deze reis is in essentie een ‘return to love’.