Presentatie helppagina’s

Beter presenteren

Jouw vijf minuten presentatie

Wil je even in vijf minuten iets snel en goed uitleggen?
En wel nu meteen, of over een paar minuten, voor een zaaltje vol mensen.

Dit is de vijf minuten presentatie.

‘We lopen wat uit de tijd’, zodat je opeens slechts vijf minuten krijgt voor je zorgvuldig voorbereide presentatie. Helaas.

Kun je dit dan zonder al te veel stress? Heel goed. Veel succes.
Vind je dit lastig? Lees verder.

Allereerst zijn vijf spannende minuten fijner dan een half uur langdradigheid.
De meeste presentaties zijn drie keer te lang.
Presenteer spontaan, uit je hoofd en toch goed voorbereid. De saaiheid verdwijnt en de essentie blijft over.

Zo is je presentatie in vijf minuten klaar

Maak een mindmap over je onderwerp. Op een liggend A4tje schrijf je in het midden je kernboodschap, daaromheen in maximaal vijf of zes trefwoorden wat er allemaal van belang is. Denk aan:

  • Probleem
  • Analyse
  • Oplossing

Simpel en goed is ook:

  • Verleden
  • Heden
  • Toekomst.

Dit is er nog een:

  • Kernboodschap
  • Waarom (motief)
  • Wat
  • Hoe
  • Waartoe (ideaal)

En de allereenvoudigste is deze K.U.K.:

  • Kernboodschap
  • Uitleg
  • Kernboodschap

Een mindmap maken kost je een paar minuten. Het is meteen de roadmap voor je presentatie. Desnoods hou je dit papiertje bij de hand (leg het dan op de grond, want wapperende papiertjes leiden af.) Als je de tijd hebt, maak dan los van elkaar twee mindmaps. Zijn ze ongeveer gelijk, dan zit je verhaal goed in elkaar en zit het inhoudelijk ook goed in je hoofd. Je bent klaar! Zijn de mindmaps verschillend, dan moet je aan het werk en uitzoeken wat je precies wilt zeggen.

Lichaamstaal, intentie, inhoud / pathos, ethos, logos

Presentaties moeten inhoudelijk kloppen, logos. Ze moeten fysiek sprankelen (lichaamstaal), er moet betrokkenheid uit spreken (pathos) en mentaal moet het deugen (intentie / ethos). Wat kom je brengen, wat is je bijdrage?

Echt even goed focussen.

Zoek voordat je begint een moment van focus en rust. Even naar de wc bijvoorbeeld. Even uit het sociale gedoe, even je aandacht naar je lichaam. Hoe voel je je? Ontspannen? Hoe is het met je ademhaling? Laag ademhalen. Doe even een oefening. Drie keer rustig inademen, even je adem vasthouden en weer rustig uitademen. Na drie keer voel je je al rustiger. Het helpt als je wat koud water op je gezicht sprenkelt of een slokje water drinkt. Voel even je tenen, kom in je lijf. Trek even gekke bekken voor de spiegel. Leuk en zo maak je je mondspieren los.Als het kan, ga vijf minuten buiten wandelen, frisse lucht.

Positieve sfeer creëren

Voor je ter zake komt, besteed je eerst aandacht aan de sfeer. Een anekdote, een grapje, een ijsbreker. Maak contact. Contact gaat voor contract. Begin positief, bijvoorbeeld met het woordje ‘Ja’. We gaan pas luisteren als het veilig en vertrouwd is, anders wil iedereen liever weg. De sfeer moet bovendien verwachtingsvol zijn: ‘Ik ga iets vertellen, waar we veel aan kunnen hebben.’ Hierna is de eenvoudigste route: kernboodschap, uitleg, kernboodschap. K.U.K. Denk aan je mindmap. Begin met je kernboodschap en eindig ermee. Zie presentatiemodellen.

Het kan ook meteen interactief: Kernboodschap gevolgd door een vraag- en antwoordsessie. Als het goed is komt de waarom-vraag dan ook langs. Begrijpen jullie mijn kernboodschap? Wie is het ermee eens? Als jullie het met elkaar eens zijn, volgen automatisch de wat en hoe vragen. Interactief, zo veel mogelijk. Stel vragen, laat vragen stellen. ‘Dit is mijn kernboodschap. Wat vinden jullie, wat is jullie ervaring?’ Open vragen leveren meer op dan gesloten ja/nee vragen.

Kernboodschap, uitleg, kernboodschap

Het is je taak als spreker om je publiek ergens naar toe te begeleiden. Die plek moet dus wel goed zichtbaar worden. Vertrekpunt, bestemming / doel van je presentatie en de route er naar toe.

De fases van een presentatie.

  • Kennismaking, spelregels.
  • Vertrouwen ontwikkelen.
  • Samen op reis.
  • Samen dollen.
  • Aankomen op de bestemming.
  • Afscheid nemen.

Als je je hieraan houdt, gaat het zeker goed met je presentatie.

Je kunt het leren, presenteren

De missie van Speechen.nl is heel simpel. Iedereen een stem geven. Iedereen goed leren presenteren, zodat mensen en ideeën hierdoor beter uit de verf komen.
Onze kernboodschap hierbij is: echt iedereen kan het leren, presenteren.

Beeldend vertellen waardoor je verhaal zichtbaar wordt. Voorbeelden geven. Des te concreter des te beter. Aarden, stevig staan, in het midden, Letterlijk met je voeten op de vloer, gegrond. Voel je voeten en je tenen. Presenteer vanuit je lijf, vanuit je hart. Dan gaan we van je houden. Begrippen laden met gevoel. Beter presenteren.

Lees: hoe ga je staan?

Heb je maar vijf minuten, vergeet dan je sheets en je filmpjes. Dat kost tijd, heeft technische risico’s en leidt af. Ga op de goede plek staan, in het midden, wacht tot het stil wordt, concentreer je en breek dan het ijs om vervolgens via je kernboodschap, wat uitleg en als afsluiting nog een keer je kernboodschap binnen vijf minuten het applaus van je publiek te mogen ontvangen.

Volg een training bij ons, boek een individuele coaching of nodig ons uit voor een teamtraining presenteren,

We komen graag want echt, van goed presenteren wordt de wereld mooier.

Zo krijg je applaus

Een klinkend slot aan je presentatie

Hoe begin je je presentatie? Een veelgestelde vraag. Met ‘Ja’.  Lees meer over het begin van je presentatie. Hoe sluit je af, dat wordt veel minder gevraagd, maar het bleek heel leuk om te oefenen met een groep.

Het leukste voor jou en de zaal is een enthousiast applaus, of op zijn minst een begripvol applaus. Dit kun je goed sturen. Met twee keer oefenen leer je de drie spelregels hiervoor:

1 Vat je verhaal samen.
2 Noem je kernboodschap nog een keer.
3 Bedank de aanwezigen voor de aandacht en maak een vriendelijke buiging.

Dat is alles. Zo creëer je een spontaan applaus.

Het gaat, als altijd, over energie en het (be)sturen hiervan. Wanneer je presentatie als een nachtkaars uitgaat, krijg je niet snel applaus. Het is onbevredigend, voor zaal en spreker. Typerende leegloop-teksten: ‘Dit was het wel zo ongeveer.’ of ‘Dit wilde ik met jullie delen.’.
Dat wisten we al, de energie sijpelt weg. Maar dat je ons bedankt voor de aandacht, dat is mooi. Het zit ook in je klank. Zeg maar eens tien keer hardop dank u wel. Welke versie spreekt het meest aan? Die moet je hebben. Het bleek een prima oefening om een goede afsluiting hardop met een paar mensen te oefenen. Dit kost je tien minuten en het levert een tevreden en applaudiserende zaal op.

Succes.
Roeland Schweitzer

In onze trainingen kunt u zelf ervaren en leren.

 

Communicatie is het scheppen van gemeenschappelijke betekenis

Zonder gelijkwaardigheid geen communicatie


Een van de grootste problemen in communicatie is volgens mij ongelijkwaardigheid tussen zender en ontvanger. Ongelijkwaardigheid betekent dat in ieder geval een van beide zich minderwaardig of juist superieur voelt en zich hiernaar gaat gedragen. Met uiteindelijk desastreuse gevolgen. Geen communicatie, toenemende misverstanden, oorlog en drama’s.
Ongelijkwaardigheid is aan de orde van de dag. Omdat communicatie dan bijna onmogelijk is, is het heel nuttig om te leren hoe je ongelijkwaardigheid op kunt heffen.

Hoge status versus lage status

Iedereen voelt zich wel eens ongelukkig of aangeslagen. Dit gevoel maakt dat je somber naar de wereld om je heen kijkt. Je belandt in een lage status. Het bijbehorende gedrag is naar binnen gekeerd, waardoor je minder externe impulsen opvangt en je in je negatieve kringetje blijft ronddraaien. Zo wordt het al snel een negatieve spiraal. Waarna de aanname ‘ik kan het niet, ik deug niet, ik heb geen kans’ door je ervaring wordt gestaafd en zo werkelijkheid is geworden.

Mensen in een minderwaardige positie luisteren slecht, interpreteren onjuist, zijn wantrouwig en jaloers, kunnen agressief reageren en vertonen minder initiatief. Hierdoor komen ze amper meer uit hun positie. Ze blijven vaak passief en niet coöperatief.

Mensen die zich meerderwaardig voelen, mensen met een hogere status, die hebben vaak wel de neiging om te helpen, maar de lagere partij voelt zich er eerder door bedreigd dan geholpen. Dit goed bedoelde gedrag van mensen in een hogere status, dat werkt vaak juist averechts. Hoezo heb ik hulp nodig? weet jij het weer beter? Patser.

Hoge status wordt geassocieerd met succes. Wie heeft de grootste auto van de straat of de mooiste jurk op het bal? Mensen in een hoge status zoeken elkaar op, succes bij succes. Tegelijkertijd worden te succesvollen overmoedig en vervallen regelmatig in wangedrag, terwijl ze juist een voorbeeldfunctie hebben.
Mensen in een lage status zoeken niemand op. Die treuren in hun eentje. Omdat hun ervaring negatief is, proberen ze ook weinig en hierdoor raken ze nog verder geïsoleerd.
Dit is het algemene patroon. Er zijn uiteraard uitzonderingen en binnen groepen met een lagere status of hogere status ontstaan ook weer onderlinge statusverschillen, totdat een ieder zijn plek in de rangorde heeft ingenomen.

Vervolgens is communiceren met mensen in een andere positie vrijwel onmogelijk. De patstelling is overduidelijk en overal zichtbaar, in de talloze conflicten in de wereld, in relatieproblemen, in de positie van sollicitanten, of van ondergeschikten op het werk. Niemand wil oorlog en toch gebeurt het.

De oplossing heet: luisteren.

Ja, er is een oplossing. Luisteren, niet vanuit grote hoogte, maar vanuit gelijkwaardigheid. Hiervoor moet je ‘levelen’, op gelijke hoogte komen. Omdat je het echt wilt, omdat je oprecht geïnteresseerd bent in de ander. Als je niet levelt, terwijl er statusverschillen zijn, dan is er geen communicatie mogelijk en kun je niet samenwerken. Niet samenwerken en wél samen zijn, dat leidt tot frustraties en binnen de kortste keren tot tegenwerken. De eerste stappen op de escalatieladder naar oorlog zijn gezet.

Levelen

Levelen is een naar woord, het gaat namelijk uit van ongelijkwaardigheid waar wat aan gedaan moet worden. Het lijkt ook niet aantrekkelijk. Als je meer (succes) hebt, dan moet je daar wat van loslaten, zo kan het voelen en dat valt niet mee. Als je daarentegen juist minder hebt, dan is levelen wel aantrekkelijk want je krijgt meer (succes, plezier, alles). Omdat je je lamgeslagen voelt, ben je er echter niet toe in staat. Je zit klem in je achterdocht, je gebrek aan zelfvertrouwen, je door angst vernauwde blikveld en je aannames. Het treurige spreekwoord dat een dubbeltje nooit een kwartje wordt, illustreert dit beeld.
In feite moet je statusverschillen zien te voorkomen. Vanaf opvoeding en onderwijs. Mensen zijn niet identiek, maar wel gelijkwaardig, mannen, vrouwen, homo’s, zigeuners, zwarten en groenen, linksen en rechtsen. Wow, nog heel wat werk aan de winkel  in deze wereld, maar iedere wereldreis begint met een kleine maar dappere eerste stap.

Luisteren is stap een

De bal ligt dus bij de mensen die om wat voor reden dan ook in een hogere status verkeren, rijker, beter opgeleid. Die moeten proberen om op gelijke hoogte te komen met de mensen in de lagere status, willen ze samen iets. Lukt dat, dan bouw je aan vriendschappen voor het leven en kun je samenwerken.
Het begint met luisteren naar de ander. Echt luisteren.
Laat ik het even bij mezelf houden. Ik moet mijn best doen om goed te luisteren. Ik heb veel plannen, veel ideeën, lekker druk, maar tijd om heel goed te luisteren naar mijn vrouw en onze kinderen, daar moet ik me echt toe zetten. Er is altijd wel een boek te lezen, een artikel zoals dit te schrijven, een site bij te werken.

Het begint dus met luisteren. En luisteren is zelf stil zijn. Wat je dan in feite doet, is ruimte maken voor de ander. Het is respect voor de ander, de verhalen, de worstelingen, de interesses, kortom het leven van de ander. We zijn allemaal druk, druk, druk, dus langdurig luisteren lijkt moeilijk, maar mijn ervaring is dat luisteren ALTIJD meer oplevert dan het kost.

Proef op de som

Probeer het! Stap naar iemand toe, waarvan je vindt dat je hem of haar te weinig aandacht hebt gegeven. Ga luisteren, vat desgewenst samen en vraag door, LSD, luisteren, samenvatten, doorvragen. Maak bij voorkeur samen een wandelingetje. Even tien minuten frisse lucht. Dan zit je niet tegenover elkaar, maar loop je samen op, naast elkaar. Probeer om de ander echt te horen en te begrijpen. Leef je in, zie het voor je. Hou een minuut of tien vooral je mond, hou jouw verhaal, mening of oplossing buiten beeld, daar gaat het nu niet om, het gaat om het verhaal van die ander. En kijk waar het je brengt. Je wint een wereld, de wereld van de ander. Het is echt de grote kunst om jouw mening en oordeel voor je te houden. Misschien vraagt de ander er op een goed moment om. Dan is de tijd er rijp voor. Je gooit niet ongevraagd iets over de schutting, maar de ander begint interesse te tonen in jouw mening en verhaal. Van push naar pull. Tel uit je winst.

Succes,
Roeland Schweitzer

Oefenen, trainen, oefenen.

15 presentatietips

Voetballen leer je vooral door het te doen. Maar (schriftelijke) aanwijzingen versnellen het leerproces enorm. Een goede presentatie vraagt een goede voorbereiding. Van uw verhaal, van uw zelf, van de zaal, van de techniek. Check, check, dubbelcheck.

1 Ga een kwartiertje buiten wandelen en denk goed na over uw kernboodschap> Wat wilt u dat de mensen onthouden en gaan doen?

2 Maak een mindmap van je presentatie. Zie https://speechen.nl/mindmap-over-presenteren/

3 Het eenvoudigste presentatiemodel is: Kernboodschap, uitleg, kernboodschap.
Let op: Uw kernboodschap is niet uw onderwerp (bijvoorbeeld voetbal), maar wat u wilt zeggen en wat uw publiek moet onthouden. (bijvoorbeeld: over rechts kunnen we erdoor komen.) Meer over presentatiemodellen.

4 Oefen hardop, bij voorkeur aan de keukentafel. Bouw het op van klein naar groter.

5 Ga voor uw presentatie lekker sporten of een flinke wandeling maken. Dat ontspant. Doe een warming-up voor uw lichaam en vooral ook voor uw stem, ga bijvoorbeeld flink zingen. Of volg een keer een stemtraining bij ons.

6 Maak het op alle mogelijke manieren veilig en vertrouwd voor uzelf. Wen aan de zaal, zorg dat het er aangenaam is. Verwelkom uw gasten, maak het zo plezierig mogelijk, voor iedereen.

7 Ga stevig staan, goed rechtop, het liefst in het midden, zodat u de aanwezigen goed kunt zien.

8 Blijf even stil, dan wordt de zaal rustig en kunt u beginnen.

9 Begin met een pareltje, een ijsbreker, een kleine anekdote, een gedicht. Waarom? Dat ontspant, maakt het menselijk en meteen al minder saai. Zie: het beste begin van je presentatie.

10 Houd uw verhaal dicht bij uzelf. Wat u er van vindt, hoe u erover denkt. Uw eigen gevoel. Nee, dat geldt niet voor een politiewoordvoerder, dat is een zeer ervaren, goed getrainde professional.

11 Stel veel vragen aan uw publiek. Wat vinden zij? Wat is hun ervaring? Begrijpt men wat u zegt?

12  Ga een keer naar een training. Dan oefent u, ontdekt u en begrijpt u hoe het werkt: presenteren. Iedere presentatie is een vermogen waard, een veelvoud van de trainingskosten. Na een training kunt u het gegarandeerd beduidend beter dan de meeste mensen.

13 Wees heel terughoudend in het gebruik van powerpoint.

14 Bestel het handboek ‘Presenteren is een feest’. De investering heeft u na een uurtje lezen al terugverdiend. Duizenden lezers gingen u voor.

15 Benoem altijd het waarom van uw verhaal! Waarom deze tips?
Vroeger vond ik presenteren (ook) doodeng. Intussen presenteer ik vaak. Deze ervaringsdeskundige is o.a. presentatietrainer geworden, zodat het nu mijn missie is om u hiermee te helpen.

Vergelijk uzelf niet meteen met de betere sprekers op deze aarde. Zwemmen leer je in het pierebadje, daarna mag je in het diepe en het duurt nog even voordat je het Kanaal over kunt zwemmen. Alle professionals repeteren voortdurend.

Succes.

Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

Loslaten is de grootste succesfactor

Succes in je communicatie. Zeven tips.

Hoe ben je succesvol in je communicatie?
Hier valt heel veel over te zeggen. Eerst even wat voorzetten:

  1. Je verhaal moet helder zijn,
  2. Jouw motief moet helder zijn.
  3. Je verhaal moet dienend zijn,
  4. Het moet vanuit de ontvanger/klant gedacht zijn.
  5. Er moet een aanbod in zitten.
  6. Het moet evenwichtig zijn.
  7. Het moet gericht zijn op samenwerking

Lees verder »

Hoe bouw je een presentatie op?

Tien modellen voor je presentatie.

We krijgen vaak vragen over de opbouw van een presentatie.
Hoe begin je? Hoe ga je verder? Hoe bouw je je verhaal op?

Begin, los van onderstaande presentatieschema’s, met een kleine anekdote om het ijs te breken, een klein mooi verhaaltje, waar je net aan moest denken. Het helpt vervolgens om een van onderstaande schema’s te gebruiken, of een combinatie hiervan.

De eerste twee modellen hieronder spreken voor zich. Een goed verhaal bevat ook plezier en gevoel (buik, hart, pathos, denk aan empathie). Belangrijk is het beantwoorden van de ‘why’ vraag, jouw motief. Vertel waarom je dit verhaal houdt, niet omdat je gevraagd bent, ohh ijdelheid, maar omdat je er in gelooft, omdat het een oplossing is, omdat het helpt, omdat je dingen hebt ontdekt en geleerd.

  • Een goed verhaal brengt magie in de lucht, spiritualiteit en universele helderheid.
  • Jouw en mijn verhaal en onze verlangens behoren aan bod te komen.
  • Een presentatie moet ook nog evenwichtig zijn, fysiek en mentaal. Lengte, spanning, uitdaging.
  • Bovendien moet je verhaal hoop bieden en gericht zijn op samenwerking.
  • Tot slot is enthousiasme een voorwaarde voor succes.

Dat is heel wat heh! Maak je geen zorgen, echt enthousiasme doet wonderen. Geloof in je verhaal!
Geweldig om er over te mogen vertellen! Iedere keer beter.
En paradoxaal genoeg geldt ook nog eens: less is more, kort en krachtig is het beste.

Tien modellen

  1. Verleden, heden, toekomst.
  2. Probleem, analyse, oplossing.
  3. Kernboodschap, motivatie, kernboodschap.
  4. Hoofd, hart, buik. Vergelijkbaar met:
  5. Logos, ethos, pathos. (Plato)
  6. Schoonheid, ethiek, spiritualiteit. (Kierkegaard)
  7. Het Sprankmodel voor communicatie.

Het sprankmodel voor communicatie leidt tot duurzame communicatie

 

 

 

 

8. Waarom, wat, hoe, waartoe.
9. Een journalistieke variant: Wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe.
10. Oriëntatie, introductie, kernverhaal, toepassing, vervolg/call to action.

Realiseer je bovendien dat je de modellen kunt mixen en dat de meeste presentaties ook een mix zijn. In alle modellen horen bovendien regelmatige samenvattingen.

Verder lezen: 15 presentatietips

Volg ons op twitter via @speechen.nl

Het grote belang van kleine verhalen in je presentatie

Het ijsbrekertje

Ja, een prachtig en onmisbaar vogeltje, de ijsbreker aan het begin van je presentatie.

Gisteren vertelde een vrouw op een training over haar zoon van 7 jaar. Er waren wel vijf meisjes op hem verliefd. Ze vroeg of hij dan ook verliefd was? Nee, zuchtte de jongen, liefde is zo veel.

Een boerenvrouw vertelde dat zij als kind naar de kerk ging met de andere gezinsleden. Het was moeilijk om stil te blijven zitten, zeker tijdens een lange preek. Dan deed haar moeder iets geweldigs. Uit haar handtas haalde ze een flesje Boldoot, eau de cologne. Ze schroefde de dop eraf en alle kinderen mochten er even aan ruiken. Dan waren ze weer rustig.

Kleine verhaaltjes aan het begin van je presentatie om het ijs te breken. Pareltjes. Ze zijn onmisbaar om het veilig en vertrouwd te maken voor je luisteraars. Want als het niet veilig en vertrouwd is, wat wil je dan? Ik wil dan weg, dus ga ik niet luisteren. Pas als ik me op mijn gemak voel, pas dan kan ik jouw boodschap horen.
Er zijn allerlei methoden om je publiek te ontspannen. IJsbrekertjes vertellen, een grapje maken, vragen stellen, en vragen laten stellen. Je kwetsbaar opstellen met een persoonlijke noot.
Ik heb vorige week mijn schoenen laten verzolen. Het voelde onwennig toen ik ze voor het eerst weer aan had. Vreemdelingen aan mijn voeten.

Tip:

Heel goed werkt het om van te voren rond te lopen door de zaal en iets dat je opvalt als onderwerp van je ijsbreker te nemen. Je kunt er dan naar wijzen en het beschrijven, daardoor trek je ieders aandacht de zaal in. Daarna kun je vertellen waarom het je opviel, waar het je aan doet denken, welk verhaal er aan vastzit.

Een ijsbreker is dus een verhaaltje. Een goed verhaal bevat een eenheid van tijd, plaats en handeling (kerk, kerkdienst, flesje open schroeven.)

Vanochtend ging ik hardlopen en kwam ik bij twee paarden in een wei. Erg veel interesse voor mij hadden ze niet. Totdat ik ze toe ging zingen, stemexpressie. Opeens draaiden hun oren en kwamen ze naar me toe.

Een pareltje / ijsbreker kan heel kort zijn. Het opent de deur naar contact.
Na wat oefenen vindt u ze overal.
Wat is uw pareltje?

Lees meer over hoe je je presentatie kunt beginnen.
Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

Wanneer werkt communicatie?

Interactie maakt je presentatie


Eerst even een definitie van communicatie:

‘Communicatie is het scheppen van gemeenschappelijke betekenis.’*

Die gemeenschappelijke betekenis is er niet zomaar. Daar moet je ter plekke aan werken. Met vragen bijvoorbeeld. ‘Begrijpen jullie mij?’
Presenteren is ontmoeten, dan gebeurt er iets. Ontmoeten doe je door interesse te tonen voor de ander. Door vragen te stellen, door vragen te laten stellen, door ervaringen te delen  ‘Mee eens?’

Het begint al met de vraag: ‘Kunt u mij allemaal goed verstaan?’ Natuurlijk heeft u dit van tevoren gecheckt, maar de vraag is toch goed. Check, check, dubbelcheck. ‘Begrijpt u mij?’ of ‘Herkent u dit?’ Voelt u weerstand tijdens uw presentatie, dan is het ook tijd voor vragen: ‘Waar zit u mee?’

Vragen stellen dus. Popsterren doen het ook. ‘Everybody happy?’ Het moet overigens wél echt zijn, je interesse voor de ander. Je moet dus ook wachten op het antwoord, je moet er naar luisteren, je moet er op reageren, er iets mee doen.

Een goed gesprek aan de keukentafel.

Een ontspannen en goed gesprek, aan de keukentafel, of bij de open haard. Daar gebeurt het. Dus breng die keukentafel naar de plek waarop je presenteert, althans de sfeer, zodat het er zoveel mogelijk op lijkt. Maak het zo gezellig mogelijk in het zaaltje. Mooie bos bloemen op tafel, een paar leuke dingen om te laten zien, het maakt niet uit wat je doet, als je het maar gezellig maakt. Gezellig, een haast onvertaalbaar Nederlands woord. Veilig en vertrouwd, dat kun je ook zeggen. Als het niet veilig is, als het niet vertrouwd is, dan willen we namelijk weg. Pas als het veilig en vertrouwd is, kunnen we gaan luisteren naar je verhaal.

‘Wat wilt u weten?’ vroeg onlangs een presentator vrijwel meteen na de introductie van zijn onderwerp. Het werd pijnlijk stil. Toen zei hij. ‘Ahh, als u niets wilt weten, dan gaan we naar de bar, dan zijn we klaar.’ Na nog wat duwen en trekken kwamen de vragen en werd het een leuke, interactieve en informatieve en volgens mij vruchtbare avond.

Interactie met honderd mensen?

Aan grote groepen kun je ook vragen stellen. Met hand opsteken kun je zo allerlei dingen peilen. ‘Wie heeft er een hekel aan honden?’ ‘Willen nu diegenen die een hond hebben hun hand opsteken?’ Dan heb je al twee werelden tegenover elkaar.

Interactief presenteren is de sleutel naar succes.

Zonder interactie gebeurt er niets. Andersom, als er interactie is, dan is er contact en kan er gemeenschappelijke betekenis ontstaan. Zenden heeft alleen zin, als er vraag naar is. De vraag van een organisator is lang niet altijd de vraag uit de zaal. Vraag aan uw publiek wat ze willen weten. Uw presentatie wordt zoveel effectiever. Wel bent u degene die de voorwaarden aanbiedt. U moet het dus eerst veilig en vertrouwd maken, anders durven uw luisteraars geen vragen te stellen.

‘Wat vindt u?’ ‘Bestaan er domme vragen?’

* Definitie afkomstig van Gisela Redeker, hoogleraar communicatie aan de R.U.G.

Je handen dragen je verhaal.

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie?

Wil je open en communicatief overkomen?
Of liever defensief en gesloten?
Je lichaamstaal, open of gesloten?

Wat doe je met je handen tijdens je presentatie, waar laat je ze?

Is het voor je publiek helemaal veilig als jij je verhaal vertelt, of toch niet?

Los en ontspannen naast je lijf.

De basishouding is ontspannen naast je lijf.
Voor onervaren sprekers is dit lastig.
Los en ontspannen naast je lijf is de enige goede optie want:

  • Het is neutraal
  • Het geeft je ruimte
  • Jij wordt rustig
  • Je publiek wordt rustig

Andersom niet ontspannen naast je lijf, dat werkt zeer averechts:

  • Je handen in elkaar gevouwen, dat is gesloten.
  • Op je rug, dat is gesloten en het vertraagt je.
  • Voor je buik of nog lager, dat is ook gesloten.
  • Voor je mond, dat is onverstaanbaar.
  • Voor je keel, dat grijpt je publiek ook bij de keel.
  • Met je handen in je haar zitten, kent u die uitdrukking?
  • Iets in je hand, een pen of velletje papier, dat leidt vooral af.
  • In je zak, lekker nonchalant, én gemakkelijk begrepen als arrogant.

Al deze defensieve en negatieve houdingen vormen een communicatiemuur want ze hinderen je in het contact met je publiek. Totdat jij goed begint te worden. Dan ga je het spel met allure spelen, zoals Wim Pijbes. Je weet wat je wilt en je bent moedig. Barack Obama doet het ook geweldig.

Maak eens een uitnodigend gebaar, alsof er een klein kind naar je toe rent. Het is een gebaar waaruit blijkt dat dat kind welkom is en iedereen welkom is. Je publiek is toch ook welkom? Zorg dan dat ze het ook zien! Dat doe je met je handen en je lichaam. Zorg dat ze het horen met je stem en je klank. Zorg dat ze het voelen, met je uitstraling. Je publiek raakt echt overtuigd als jij één samenhangend en samenvallend geheel bent. Open en uitnodigend. Lief publiek, fijn dat jullie er zijn!

Van onbewust onbekwaam eerst maar eens naar bewust bekwaam

Je handen rustig en ontspannen naast je lijf, dat voelt onwennig in het begin. Fietsen heb je ook moeten leren. Als jij rustig bent, en dat zien we aan je houding waaronder je armen en handen, dan wordt je publiek rustig en gaan we naar je luisteren. Dus eerst zo goed mogelijk ontspannen.

Het dwingt je ook om mooi rechtop te gaan staan. Je verhaal is immers de moeite waard, toch? Als het eenmaal rustig is, dan kun je je handen gaan gebruiken om je verhaal te ondersteunen.

We willen zien wat je zegt. Dus we kijken naar je mond, naar je lippen en naar de uitbreidingen van je lippen met je armen en aan het eind ervan die wonderbaarlijk knappe handen. Je kunt ze openen en draaien. Je kunt uitnodigen en luisteren, met je handen.

Je handen zeggen het zo goed: welkom.

Je handen zijn er om je verhaal te versterken, te duiden en aan te vullen. Om uit te nodigen, voor de mooie reis die je verhaal biedt. Ze zijn er voor extra helderheid.

Oefen in het ontspannen van je handen naast je lijf, oefen in de toegevoegde waarde van je handen in je verhaal. (ja dat leer je op onze trainingen.)

Tot slot gaat het ook over je neutraliteit als presentator, belangrijk voor je rol als natuurlijk leider.
Je handen ontspannen naast je, dat is neutraal én kwetsbaar. Niet agressief, niet defensief, maar accepterend. Dit moment is zoals het is en ik draag zo goed mogelijk bij.

Presenteren kun je leren!

En door je handen goed te gebruiken zet je ook nog eens je zuurstofpomp aan, waardoor je scherp en alert gaat presenteren.

Zie ook lichaamstaal.

Luister en je hoort alles

Over communicatie en kwetsbaarheid

Kwetsbaar in je communicatie.


Als de mens zijn weg naar kwetsbaarheid verliest, gaat hij dan niet ten onder aan zijn eigen kracht?

Een haast retorische vraag uit een tekst van Theater Oostpool in Arnhem, rondom het stuk Kwartet dat zij in 2014 opvoerden.
In deze tekst is ‘de mens’ losgekoppeld van zijn of haar wortels. Er blijft een wezen over zonder geweten, zonder gevoel. Dat is een heel andere eigen kracht dan de innerlijke kracht, die juist verbonden is met het oerprincipe van het leven.

De tekst heeft wel een punt. Als ik mijn kwetsbaarheid negeer, gevoeligheid voor schoonheid, ontroering, maar ook voor de dood, ja, dan is er eigenlijk geen echt contact meer mogelijk. Communicatie, zo niet het hele leven, gaat over verbinding, hier doen we het voor. Verbinding ontstaat zodra ik kwetsbaar ben, het niet al weet, zodra ik luister, zodra ik open sta voor wat jij te bieden heb.

Dit is ook het antwoord. Kwetsbaar zijn, leidt tot luisteren en dan kan ik ontdekken en voortdurend groeien. Wow!

De korte tijd van mijn leven, de bijdrage die ik kan leveren, wat mag het zijn? Ditmaal (week van de poëzie) een gedicht:


 

Het nut of de noodzaak (2).

Dat je pijn ziet en verdriet
en antwoorden weet of denkt
die je wilt sturen, brengen, geven
en dat je dan onaardig bent,
ongeduldig, onzorgvuldig, net niet helemaal.

Laag winterzonlicht spiegelt wit.
Hierdoor kijk ik en zie
judaspenningvliesjes blikkeren in de wind.

Parelmoer, parelmoer.

Dichterbij kijk ik.
Papieren hoepels vol scheuren en gaten
aan naalddunne grijze takjes,
waar je doorheen kunt springen,
als in het circus.