Presentatie helppagina’s

Het in memoriam voor mijn vader.

Een begrafenisrede, hoe deed ik dat?

Een begrafenisrede houden, een in memoriam, wat een mooie taak. Het is een eer, een verantwoordelijkheid en een kans. Je kunt een mooi en realistisch beeld van de overledene geven en tegelijkertijd de nabestaanden optimaal helpen met hun acceptatie van deze dood. Naarmate de dode dierbaarder is (ouder, partner, kind, broer, zus, familie, buur, vriend(in), collega), wordt het ook emotioneler.

Op 19 juni 2016 overleed mijn vader. Een week later mocht ik in een volle kerk zijn begrafenisrede uitspreken. Ik hield van hem, het voelde als dankbaar, maar ook als meesterproef. Wat zou ik ervan terecht brengen? Als ervaren presentatietrainer werd ik uiteraard geacht dit te kunnen. Als oudste kind en enige zoon was dit ook mijn klassieke taak. Kortom, een bijzondere kans om al mijn lessen en vaardigheden waar te maken.

Hoe kan ik het levensverhaal van mijn vader goed vertellen? Hoe houd ik het rustig en waardig? Overmand worden door gesnotter, dat wil je zelf niet en het is voor de luisteraars ook niet fijn. Vertrouw je eigen methode, zo hield ik mezelf voor. Doe volledig wat je anderen ook leert. Dit is de ultieme stresstest. Vader was het met mijn presentatielessen eens, dat sterkte me ook.

Mijn vader was oud (93), maar nog glashelder. Onze relatie had zich de laatste jaren prachtig ontwikkeld. Het verhaal van de verloren zoon. We hebben zijn leven optimaal mogen afronden, thuis bij zijn vrouw Anneke, liefdevol en vredig, beter kon niet. Je weet dat het einde nadert, zijn fysieke vermogens werden met de dag minder, je weet dat het komt en toch bleek zijn zachte dood me veel meer te raken dan ik had verwacht. Dagenlang, tot na de begrafenis, was ik zeer emotioneel. Zo zie je, hoe je verbonden bent.

Het enige wat ik kon doen was mijn ‘in memoriam’ echt optimaal voorbereiden, bijna volledig volgens mijn eigen lessen. Uiteindelijk heb ik het verhaal toch voorgelezen en niet uit mijn hoofd gedaan. , Het was in overleg met mijn vier zussen en zijn vrouw Anneke tot stand gekomen en ik wilde niemand tekort doen. Een paar dagen ben ik er flink mee bezig geweest. Afspraken gecanceld, mijn verdriet alle ruimte gegeven, veel buiten gewandeld, veel met mijn stem gewerkt, gezongen en mooie muziek geluisterd. Ik heb me uitgebreid ingelezen, dat kon, want mijn vader heeft een map vol brieven en verhalen nagelaten.

Ik heb een eerste versie van mijn begrafenisrede uitgeschreven en op een ochtend besproken. Ook de pastor die de kerkdienst leidde was erbij. Vader was wetenschapper én diep religieus. Voor hem geen probleem, voor mij nog steeds enigszins een raadsel. Hoe combineer je dat?

Die mooie ochtend dat ik een proefversie voorlas bracht waardevolle, aanvullende inzichten en verhalen. Middenin die week tussen zijn dood en de begrafenis heb ik ook bewust een dag afstand genomen door ‘gewoon’ een presentatietraining te geven (inclusief brandende kaars en ritueeltje voor mijn vader). Zo kon ik al wat oefenen. Klinkt het goed, voelt het goed? Als trainer doe ik de oefeningen altijd voor, dit keer was mijn voorbeeld persoonlijker dan ooit. De volgende dag heb ik mijn in memoriam aangevuld. Die versie heb ik hardop voorgelezen. Dat was veel te lang. Daarna, uit mijn hoofd en hardop, dat ging beter, in ieder geval goed van lengte.

Katri, mijn vrouw, benoemde een prachtig thema als rode draad. Vader was oogarts, zijn zoektocht naar het licht was de kern van zijn leven. Ik heb een paar mindmaps gemaakt om mijn verhaal te ordenen. Hierdoor werd het eenvoudiger en helder. Ik dacht na over het doel van mijn in memoriam, mijn intentie, troost bieden aan ons nabestaanden, mijn zussen en kleinkinderen en vooral aan Anneke. Een in memoriam waar we ons aan op kunnen trekken en dat een zorgvuldig en liefdevol beeld van vader geeft. Troost bieden met een verhaal over een goed mens en zijn prachtige ontwikkeling. Ook deze versie heb ik uitgeschreven en afgestemd met Anneke en de pastor. De tekst is bovendien naar allerlei mensen gestuurd die verhinderd waren.

Ik heb hardop geoefend, ook nog op de ochtend van de begrafenis en toen ook meteen mijn stem goed wakker gezongen op een grasveld met passerende hardlopers. Daarna, de tocht met de kist vanuit huis, samen met Anneke en mijn zussen, de kaarsen om de kist, de mooie bloemen, het leverde me rust en concentratie op. Hier ging het om, vader een laatste eer bewijzen en bedanken. Zonder hem waren wij kinderen er niet. Dat gold ook voor moeder uiteraard, maar zij was al 28 jaar eerder overleden.Vader heeft in zijn leven veel zorgen en verdriet gekend, er is veel fout gegaan. Uiteindelijk is hij er als een verlicht mens uitgekomen.

Mijn eigen roller coaster van emoties en herinneringen bood mij geen zekerheid, maar mijn intentie wel. Vader eren, de mooie ontwikkeling van deze mens meegeven aan de aanwezigen. Afscheid nemen in zijn stijl van zachte liefde.

Al vroeg in de dienst kreeg ik het woord. Rustig gaan staan, achter het katheder, mijn mindmap en tekst als reserve op de lessenaar. Maak het veilig voor jezelf en je publiek. Mijn lijf voelen, de tijd nemen, wachten tot het stil is. Met ‘ja’ beginnen, zoals ik het ook anderen leer. Dan een pareltje, een ijsbreker. Over het lensje, dat ik op vaders bureau had gevonden, waarmee hij zo vaak zat te spelen. Het vormde meteen het juiste beeld. Het licht zoeken, ik had het lensje bij me en liet het zien. De magie kwam, ik vond mijn weg, het verhaal kwam uit mijn hart en ook uit mijn hoofd. Met toch wel omfloerste stem stroomden de zinnen vanzelf want ze waren vrienden geworden, ik kende de weg en ik voelde het contact met de mensen in de kerk. Soms een moment nadenken leverde stiltes en rust en anekdotes, momenten van bevestiging. De rode draad was helder, vader als kind bij zijn moeder. Als jong volwassene, de oorlog. Vader en Beatrijs, mijn moeder, vader en Anneke na mijn moeders dood. Vader als leraar en vader als leerling op zoek naar het licht. Het eindigde met een verslag van zijn ontroerende laatste uren.

De lessen:

  1. Geef eerst je emoties alle ruimte, anders zitten ze je straks in de weg.
  2. Neem alle tijd.
  3. Bereid je optimaal voor. Fysiek, mentaal, inhoudelijk.
  4. Stem je verhaal zorgvuldig af met alle betrokkenen, het levert (veel !) extra informatie op.
    (Hiervoor moet je het uitschrijven.)
  5. Maak mindmaps voor de ordening.
  6. Zoek een thema of metafoor.
  7. Oefen hardop, zo vaak mogelijk.
  8. Gun jezelf een goede warming up voor lichaam en stem.
  9. Maak het beeldend, vertel echte verhalen, laat ze zien.
  10. Laat het allemaal los en volg je hart.
  11. Blijf in contact en duik niet weg in papieren.
  12. Spreek uit je hart en hoofd.
  13. Laat je woorden landen. Kijk of ze landen. Dat brengt rust.
  14. Neem de tijd, je kunt dit maar een keer goed doen.
  15. Zorg voor een helder eind, waarin alles bij elkaar komt.

Vaders zoektocht naar het Licht bracht hem eenvoud en betrokkenheid.
Wát God is, zo legde hij ons in zijn laatste woorden uit, dat is (te) moeilijk voor ons mensen.
Maar wáár God is, dat is gemakkelijker!

Ubi caritas et amor, Deus ibi est.
Waar naastenzorg en liefde is, daar is God.

 

rs 12 juli 2016

 

Meer tips, zie ook: https://speechen.nl/zelf-een-speech-schrijven/

In het midden, rechtop, voeten iets uit elkaar, je handen los naast je.

Waar ga je staan als je presenteert? Hoe ga je staan bij je presentatie?


Op de juiste plek staan, op de juiste manier. Dat is van cruciaal belang voor je presentatie.
Sta je op de verkeerde plek, dan gaan we direct een stuk minder luisteren.
Klopt je houding niet, dan geloven we je niet.

In het midden staan

Het klinkt logisch, maar veel mensen laten zich toch in de hoek drijven. In het midden kun je je publiek het beste overzien, in het midden krijg je alle aandacht, omdat je de plek van de natuurlijke leider inneemt. En dat ben je, als je goed presenteert, de natuurlijke leider die zich als zodanig gedraagt.

De natuurlijke leider

Als je niet in het midden staat, dan ben je dus niet de natuurlijke leider. Dat is een uitnodiging aan een ander om te proberen de natuurlijke leider te worden, want iedere groep kent een natuurlijk leider. Dus niet in het midden gaan staan, dat leidt absoluut tot opstand in de zaal.

Als je niet in het midden staat krijgen sommige mensen in je publiek meer aandacht dan anderen. Die anderen voelen dat en ze voelen zich als snel minder belangrijk, raken gefrustreerd en gaan zich hiernaar gedragen. Door niet in het midden te staan creëer je weerstand en die richt zich tegen jou.

Presenteren en powerpoint

Hoe zit dat als je powerpoint gebruikt? Heel simpel. Meestal is het projectiescherm in het midden en gaat het dus direct fout met je leiderschap. Hierdoor voelt een deel van je publiek zich meteen minderwaardig behandeld, ze voelen zich afgewezen, worden wantrouwig en agressief en las but not least, ze gaan niet luisteren. Als je presenteert, dan moet je dus echt zo goed mogelijk in het midden staan.

Waarom staat zo’n katheder dan meestal links of rechts van het midden? Tja, dat is niet door een presentatiedeskundige bedacht, maar door de zaalinrichter die in het midden een projectiescherm wil, want dan kan iedereen het goed zien. Prima als het de hoofdfilm is, maar als het powerpoint is om jouw verhaal te ondersteunen, dan gaat het mis. We komen voor een mens van vlees en bloed. powerpoint kunnen we altijd nog bekijken, maar nu, dit unieke moment dat jij ons biedt, daar komen we voor. We willen meegenomen worden op reis, we komen voor jouw vuur, jouw geloof in je verhaal, jouw passie, We willen je vertrouwen, zodat je onze reisleid(st)er kunt zijn. Om in het midden te staan, dat vraagt ook moed, ook dat willen we zien. We willen ons veilig voelen bij de  natuurlijk leider, rustig en met de juiste houding.

De juiste houding

Rechtop, schouders ontspannen. Er loopt een denkbeeldig touwtje vanuit je kruin naar de hemel en de andere kant op naar het middelpunt van de aarde. Jij staat er tussen in, bewust van je plek. Je handen ontspannen naast je. Zet je handen nooit vast. Je blokkeert zelfs je denken!

Je voeten iets uit elkaar, schouderbreed en precies gelijk. Geen voet naar voren of naar achteren, want dat is meteen agressief, je wilt naar voren, je valt aan, of het is defensief, je wilt naar achteren, je wilt weg, je bent bang.

Gewicht iets op je voorvoet, daar zit je veerkracht. Een natuurlijk leider is niet bang, die is rustig, zich bewust van zijn of haar taak om de hele kudde naar een veilige en goede plek te leiden. Een natuurlijk leider is niet agressief, dat is niet nodig en een brevet van onvermogen, blijkbaar voelt hij / zij zich bedreigd. Tja, dan gaan we niet met je mee. Pas als we je kunnen vertrouwen, gaan we luisteren.

Oefenen, oefenen, oefenen.

Zie ook: https://speechen.nl/je-handen-tijdens-je-presentatie/

Beter presenteren

Zo realiseer je snel en goed jouw vijf minuten presentatie

Wil je even in vijf minuten iets uitleggen?
En wel nu meteen, of over een paar minuten, voor een zaaltje vol mensen.

De vijf minuten presentatie.

Of deze: ‘We lopen wat uit de tijd’, zodat je opeens slechts vijf minuten krijgt voor je zorgvuldig voorbereide presentatie.
Kun je dit dan zonder al te veel stress? Geweldig, veel succes.
Vind je dit lastig? Lees verder..

Allereerst zijn vijf spannende minuten fijner dan een half uur langdradigheid.
De meeste presentaties zijn drie keer te lang.
Presenteer spontaan, uit je hoofd en toch goed voorbereid. De saaiheid verdwijnt en de essentie blijft over.

Zo is je presentatie in vijf minuten klaar

Maak een mindmap over je onderwerp. Op een liggend A4tje schrijf je in het midden je kernboodschap, daaromheen in een trefwoorden wat er allemaal van belang is. Denk aan: Probleem, analyse, oplossing. Of verleden, heden, toekomst. Ook relevant: de gouden cirkel van Simek: centraal staat het waarom van je verhaal en de kernboodschap, dan volgt het ‘wat’ dan precies en tot slot leg je uit ‘hoe’ dat gaat gebeuren.

  • Kernboodschap
  • Waarom
  • Wat
  • Hoe

Een mindmap maken kost je een paar minuten. Het is meteen de roadmap voor je presentatie. Desnoods hou je dit papiertje bij de hand (leg het dan op de grond, want wapperende piertjes leiden af.) Als je de tijd hebt, maak dan los van elkaar twee of desnoods drie mindmaps, die bij inspectie ongeveer gelijk zijn. Inhoudelijk zit het dan prima in je hoofd. Je bent klaar! Zijn de mindmaps verschillend, dan moet je aan het werk en uitzoeken wat je wilt zeggen.

Lichaamstaal, intentie, inhoud / pathos, ethos, logos

Presentaties moeten inhoudelijk kloppen, logos. Ze moeten fysiek sprankelen (lichaamstaal / pathos) en mentaal moet het deugen (intentie / ethos). Wat kom je brengen?

Even een moment van focus nemen.

Zoek voordat je begint een moment van focus. Even uit het sociale gedoe, even je aandacht naar je lichaam. Hoe sta of zit ik? Ontspannen? Hoe is het met je ademhaling? Laag ademhalen. Het helpt als je wat koud water op je gezicht sprenkelt of een slokje water drinkt. Voel even je tenen, kom in je lijf.

Positieve sfeer creëren

Eerst even wat aandacht voor de sfeer. Een anekdote, een grapje, een ijsbreker. Begin positief, bijvoorbeeld met het woordje ‘Ja’. We gaan pas luisteren als het veilig en vertrouwd is, anders wil iedereen liever weg. De sfeer moet bovendien verwachtingsvol zijn: ‘Ik ga iets vertellen, waar we veel aan kunnen hebben.’ Hierna is de eenvoudigste route: kernboodschap, uitleg, kernboodschap. K.U.K. Denk aan je mindmap. Begin met je kernboodschap en eindig ermee. Zie presentatiemodellen.

Het kan ook meteen interactief: Kernboodschap gevolgd door een vraag- en antwoordsessie. Als het goed is komt de waarom-vraag dan ook langs. Daarna volgen automatisch de wat en hoe vragen. Interactief, zo veel mogelijk. Stel vragen, laat vragen stellen. ‘Dit is mijn kernboodschap. Wat vinden jullie, wat is jullie ervaring?’ Open vragen.

Kernboodschap, uitleg, kernboodschap

Het is je taak als spreker om je publiek ergens naar toe te begeleiden. Die plek moet dus wel goed zichtbaar worden. Vertrekpunt, bestemming / doel van je presentatie en de route er naar toe.

De fases van een presentatie.

  • Kennismaking, spelregels.
  • Vertrouwen ontwikkelen.
  • Samen op reis.
  • Samen dollen.
  • Aankomen op de bestemming.
  • Afscheid nemen.

Als je je hieraan houdt, gaat het zeker goed met je presentatie.

Je kunt het leren, presenteren

De missie van Speechen.nl is heel simpel. Iedereen een stem geven. Iedereen goed leren presenteren, zodat mensen en ideeën hierdoor beter uit de verf komen.
Onze kernboodschap hierbij is: echt iedereen kan het prima leren, presenteren.

Beeldend vertellen waardoor je verhaal zichtbaar wordt. Voorbeelden geven. Des te concreter des te beter. Aarden, stevig staan, in het midden, Letterlijk met je voeten op de vloer, gegrond. Voel je voeten en je tenen. Presenteer vanuit je lijf, vanuit je hart. Dan gaan we van je houden. Begrippen laden met gevoel. Beter presenteren.

Lees: hoe ga je staan?

Heb je opeens maar vijf minuten, vergeet dan je sheets en je filmpjes. Dat kost tijd, heeft technische risico’s en leidt af. Ga op de goede plek staan, in het midden, wacht tot het stil wordt, concentreer je en breek dan het ijs om vervolgens via je kernboodschap, wat uitleg en als afsluiting nog een keer je kernboodschap binnen vijf minuten het applaus van je publiek te mogen ontvangen.

Volg een training bij ons, boek een individuele coaching of leer je team presenteren.

Zo krijg je applaus

Een klinkend slot aan je presentatie

Hoe begin je je presentatie? Een veelgestelde vraag. Met ‘Ja’.  Lees meer over het begin van je presentatie. Hoe sluit je af, dat wordt veel minder gevraagd, maar het bleek heel leuk om te oefenen met een groep.

Het leukste voor jou en de zaal is een enthousiast applaus, of op zijn minst een begripvol applaus. Dit kun je goed sturen. Met twee keer oefenen leer je de drie spelregels hiervoor:

1 Vat je verhaal samen.
2 Noem je kernboodschap nog een keer.
3 Bedank de aanwezigen voor de aandacht en maak een vriendelijke buiging.

Dat is alles. Zo creëer je een spontaan applaus.

Het gaat, als altijd, over energie en het (be)sturen hiervan. Wanneer je presentatie als een nachtkaars uitgaat, krijg je niet snel applaus. Het is onbevredigend, voor zaal en spreker. Typerende leegloop-teksten: ‘Dit was het wel zo ongeveer.’ of ‘Dit wilde ik met jullie delen.’.
Dat wisten we al, de energie sijpelt weg. Maar dat je ons bedankt voor de aandacht, dat is mooi. Het zit ook in je klank. Zeg maar eens tien keer hardop dank u wel. Welke versie spreekt het meest aan? Die moet je hebben. Het bleek een prima oefening om een goede afsluiting hardop met een paar mensen te oefenen. Dit kost je tien minuten en het levert een tevreden en applaudiserende zaal op.

Succes.
Roeland Schweitzer

In onze trainingen kunt u zelf ervaren en leren.

 

Communicatie is het scheppen van gemeenschappelijke betekenis

Zonder gelijkwaardigheid geen communicatie


Een van de grootste problemen in communicatie is volgens mij ongelijkwaardigheid tussen zender en ontvanger. Ongelijkwaardigheid betekent dat in ieder geval een van beide zich minderwaardig of juist superieur voelt en zich hiernaar gaat gedragen. Met uiteindelijk desastreuse gevolgen. Geen communicatie, toenemende misverstanden, oorlog en drama’s.
Ongelijkwaardigheid is aan de orde van de dag. Omdat communicatie dan bijna onmogelijk is, is het heel nuttig om te leren hoe je ongelijkwaardigheid op kunt heffen.

Hoge status versus lage status

Iedereen voelt zich wel eens ongelukkig of aangeslagen. Dit gevoel maakt dat je somber naar de wereld om je heen kijkt. Je belandt in een lage status. Het bijbehorende gedrag is naar binnen gekeerd, waardoor je minder externe impulsen opvangt en je in je negatieve kringetje blijft ronddraaien. Zo wordt het al snel een negatieve spiraal. Waarna de aanname ‘ik kan het niet, ik deug niet, ik heb geen kans’ door je ervaring wordt gestaafd en zo werkelijkheid is geworden.

Mensen in een minderwaardige positie luisteren slecht, interpreteren onjuist, zijn wantrouwig en jaloers, kunnen agressief reageren en vertonen minder initiatief. Hierdoor komen ze amper meer uit hun positie. Ze blijven vaak passief en niet coöperatief.

Mensen die zich meerderwaardig voelen, mensen met een hogere status, die hebben vaak wel de neiging om te helpen, maar de lagere partij voelt zich er eerder door bedreigd dan geholpen. Dit goed bedoelde gedrag van mensen in een hogere status, dat werkt vaak juist averechts. Hoezo heb ik hulp nodig? weet jij het weer beter? Patser.

Hoge status wordt geassocieerd met succes. Wie heeft de grootste auto van de straat of de mooiste jurk op het bal? Mensen in een hoge status zoeken elkaar op, succes bij succes. Tegelijkertijd worden te succesvollen overmoedig en vervallen regelmatig in wangedrag, terwijl ze juist een voorbeeldfunctie hebben.
Mensen in een lage status zoeken niemand op. Die treuren in hun eentje. Omdat hun ervaring negatief is, proberen ze ook weinig en hierdoor raken ze nog verder geïsoleerd.
Dit is het algemene patroon. Er zijn uiteraard uitzonderingen en binnen groepen met een lagere status of hogere status ontstaan ook weer onderlinge statusverschillen, totdat een ieder zijn plek in de rangorde heeft ingenomen.

Vervolgens is communiceren met mensen in een andere positie vrijwel onmogelijk. De patstelling is overduidelijk en overal zichtbaar, in de talloze conflicten in de wereld, in relatieproblemen, in de positie van sollicitanten, of van ondergeschikten op het werk. Niemand wil oorlog en toch gebeurt het.

De oplossing heet: luisteren.

Ja, er is een oplossing. Luisteren, niet vanuit grote hoogte, maar vanuit gelijkwaardigheid. Hiervoor moet je ‘levelen’, op gelijke hoogte komen. Omdat je het echt wilt, omdat je oprecht geïnteresseerd bent in de ander. Als je niet levelt, terwijl er statusverschillen zijn, dan is er geen communicatie mogelijk en kun je niet samenwerken. Niet samenwerken en wél samen zijn, dat leidt tot frustraties en binnen de kortste keren tot tegenwerken. De eerste stappen op de escalatieladder naar oorlog zijn gezet.

Levelen

Levelen is een naar woord, het gaat namelijk uit van ongelijkwaardigheid waar wat aan gedaan moet worden. Het lijkt ook niet aantrekkelijk. Als je meer (succes) hebt, dan moet je daar wat van loslaten, zo kan het voelen en dat valt niet mee. Als je daarentegen juist minder hebt, dan is levelen wel aantrekkelijk want je krijgt meer (succes, plezier, alles). Omdat je je lamgeslagen voelt, ben je er echter niet toe in staat. Je zit klem in je achterdocht, je gebrek aan zelfvertrouwen, je door angst vernauwde blikveld en je aannames. Het treurige spreekwoord dat een dubbeltje nooit een kwartje wordt, illustreert dit beeld.
In feite moet je statusverschillen zien te voorkomen. Vanaf opvoeding en onderwijs. Mensen zijn niet identiek, maar wel gelijkwaardig, mannen, vrouwen, homo’s, zigeuners, zwarten en groenen, linksen en rechtsen. Wow, nog heel wat werk aan de winkel  in deze wereld, maar iedere wereldreis begint met een kleine maar dappere eerste stap.

Luisteren is stap een

De bal ligt dus bij de mensen die om wat voor reden dan ook in een hogere status verkeren, rijker, beter opgeleid. Die moeten proberen om op gelijke hoogte te komen met de mensen in de lagere status, willen ze samen iets. Lukt dat, dan bouw je aan vriendschappen voor het leven en kun je samenwerken.
Het begint met luisteren naar de ander. Echt luisteren.
Laat ik het even bij mezelf houden. Ik moet mijn best doen om goed te luisteren. Ik heb veel plannen, veel ideeën, lekker druk, maar tijd om heel goed te luisteren naar mijn vrouw en onze kinderen, daar moet ik me echt toe zetten. Er is altijd wel een boek te lezen, een artikel zoals dit te schrijven, een site bij te werken.

Het begint dus met luisteren. En luisteren is zelf stil zijn. Wat je dan in feite doet, is ruimte maken voor de ander. Het is respect voor de ander, de verhalen, de worstelingen, de interesses, kortom het leven van de ander. We zijn allemaal druk, druk, druk, dus langdurig luisteren lijkt moeilijk, maar mijn ervaring is dat luisteren ALTIJD meer oplevert dan het kost.

Proef op de som

Probeer het! Stap naar iemand toe, waarvan je vindt dat je hem of haar te weinig aandacht hebt gegeven. Ga luisteren, vat desgewenst samen en vraag door, LSD, luisteren, samenvatten, doorvragen. Maak bij voorkeur samen een wandelingetje. Even tien minuten frisse lucht. Dan zit je niet tegenover elkaar, maar loop je samen op, naast elkaar. Probeer om de ander echt te horen en te begrijpen. Leef je in, zie het voor je. Hou een minuut of tien vooral je mond, hou jouw verhaal, mening of oplossing buiten beeld, daar gaat het nu niet om, het gaat om het verhaal van die ander. En kijk waar het je brengt. Je wint een wereld, de wereld van de ander. Het is echt de grote kunst om jouw mening en oordeel voor je te houden. Misschien vraagt de ander er op een goed moment om. Dan is de tijd er rijp voor. Je gooit niet ongevraagd iets over de schutting, maar de ander begint interesse te tonen in jouw mening en verhaal. Van push naar pull. Tel uit je winst.

Succes,
Roeland Schweitzer

Oefenen, trainen, oefenen.

15 presentatietips

Voetballen leer je vooral door het te doen. Maar (schriftelijke) aanwijzingen versnellen het leerproces enorm. Een goede presentatie vraagt een goede voorbereiding. Van uw verhaal, van uw zelf, van de zaal, van de techniek. Check, check, dubbelcheck.

1 Ga een kwartiertje buiten wandelen en denk goed na over uw kernboodschap> Wat wilt u dat de mensen onthouden en gaan doen?

2 Maak een mindmap van je presentatie. Zie https://speechen.nl/mindmap-over-presenteren/

3 Het eenvoudigste presentatiemodel is: Kernboodschap, uitleg, kernboodschap.
Let op: Uw kernboodschap is niet uw onderwerp (bijvoorbeeld voetbal), maar wat u wilt zeggen en wat uw publiek moet onthouden. (bijvoorbeeld: over rechts kunnen we erdoor komen.) Meer over presentatiemodellen.

4 Oefen hardop, bij voorkeur aan de keukentafel. Bouw het op van klein naar groter.

5 Ga voor uw presentatie lekker sporten of een flinke wandeling maken. Dat ontspant. Doe een warming-up voor uw lichaam en vooral ook voor uw stem, ga bijvoorbeeld flink zingen. Of volg een keer een stemtraining bij ons.

6 Maak het op alle mogelijke manieren veilig en vertrouwd voor uzelf. Wen aan de zaal, zorg dat het er aangenaam is. Verwelkom uw gasten, maak het zo plezierig mogelijk, voor iedereen.

7 Ga stevig staan, goed rechtop, het liefst in het midden, zodat u de aanwezigen goed kunt zien.

8 Blijf even stil, dan wordt de zaal rustig en kunt u beginnen.

9 Begin met een pareltje, een ijsbreker, een kleine anekdote, een gedicht. Waarom? Dat ontspant, maakt het menselijk en meteen al minder saai. Zie: het beste begin van je presentatie.

10 Houd uw verhaal dicht bij uzelf. Wat u er van vindt, hoe u erover denkt. Uw eigen gevoel. Nee, dat geldt niet voor een politiewoordvoerder, dat is een zeer ervaren, goed getrainde professional.

11 Stel veel vragen aan uw publiek. Wat vinden zij? Wat is hun ervaring? Begrijpt men wat u zegt?

12  Ga een keer naar een training. Dan oefent u, ontdekt u en begrijpt u hoe het werkt: presenteren. Iedere presentatie is een vermogen waard, een veelvoud van de trainingskosten. Na een training kunt u het gegarandeerd beduidend beter dan de meeste mensen.

13 Wees heel terughoudend in het gebruik van powerpoint.

14 Bestel het handboek ‘Presenteren is een feest’. De investering heeft u na een uurtje lezen al terugverdiend. Duizenden lezers gingen u voor.

15 Benoem altijd het waarom van uw verhaal! Waarom deze tips?
Vroeger vond ik presenteren (ook) doodeng. Intussen presenteer ik vaak. Deze ervaringsdeskundige is o.a. presentatietrainer geworden, zodat het nu mijn missie is om u hiermee te helpen.

Vergelijk uzelf niet meteen met de betere sprekers op deze aarde. Zwemmen leer je in het pierebadje, daarna mag je in het diepe en het duurt nog even voordat je het Kanaal over kunt zwemmen. Alle professionals repeteren voortdurend.

Succes.

Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

Loslaten is de grootste succesfactor

Succes in je communicatie. Zeven tips.

Hoe ben je succesvol in je communicatie?
Hier valt heel veel over te zeggen. Eerst even wat voorzetten:

  1. Je verhaal moet helder zijn,
  2. Jouw motief moet helder zijn.
  3. Je verhaal moet dienend zijn,
  4. Het moet vanuit de ontvanger/klant gedacht zijn.
  5. Er moet een aanbod in zitten.
  6. Het moet evenwichtig zijn.
  7. Het moet gericht zijn op samenwerking

Lees verder »

Klopt je presentatie?

Wat betekent presenteren?

We hebben dit heel vaak aan mensen gevraagd.
Wat betekent presenteren?

‘Dat je boodschap goed overkomt.’ ‘Verstaanbaar.’ ‘Iets uitleggen.’ ‘Je verhaal duidelijk maken.’

Goed presenteren betekent veel meer dan even wat sheets laten zien.

Een presentatie is inderdaad ‘iets’ laten zien, ‘iets’ aanbieden. Hier moet meteen bij: aan een ander.

‘Iets’ laten zien aan anderen.

Dan moeten die anderen er wel zijn en die anderen moeten jouw ‘iets’ willen en ook kunnen zien. Voor deze voorwaarden ben jij, als presentator min of meer en in ieder geval mede-verantwoordelijk.

Wat is er nodig om een presentatie te willen zien?
Interesse, nieuwsgierigheid, vertrouwen. Het moet veilig zijn, anders willen we weg en gaat het niet goed met ons vermogen om te luisteren.

Je moet het dus eerst veilig maken. Hoe doe je dat? Hoe maak je het veilig voor je publiek? Herkenbare anekdotes helpen, milde humor helpt, vragen aan je publiek helpen, uitleg van het waarom van deze presentatie. Er zijn allerlei manieren om het veilig te maken.

Als het veilig is, dan willen we luisteren naar je presentatie. Maar kunnen we je wel verstaan? Is het duidelijk?

Zo kent een goede presentatie een aantal stappen of fases die nodig zijn om je verhaal goed te laten landen.

Om te beginnen zijn er een aantal basale presentatie-modellen:
Kernboodschap, Uitleg, Kernboodschap is het eenvoudgste model.

 

Probleem, analyse, oplossing.

Verleden, heden, toekomst.

Ene kant, andere kant, conclusie.

Je kunt ook presenteren vanuit vier kernvragen.

  • Waarom? Waarom hou jij dit verhaal? Nadruk op jij en specifiek dit. Wat zit er voor jezelf in? Motief, maar ook intentie. Waarom ben je hier?
    Wat kom je brengen? De inhoud, maar ook: wat zit er in voor je publiek.
  • Hoe werkt het? Hoe moet het? De uitleg, de handelingen, het plan.
  • Waartoe? Wat gaat het opleveren, wat kun je er allemaal mee? Groter perspectief.

En je kunt je presentatie opbouwen doordat je de verschillende stappen goed invult.

1 Welkomstfase. Welkom, contact leggen, pareltje, herkenning, kernboodschap, voorstellen.

2 Oriëntatiefase. Afkadering, we zijn hier en nu op deze plek, en het gaat hierover. Het gaat niet over …, hier blijven we binnen. Deze ruimte, jouw plek. Historisch perspectief, waar komt dit verhaal vandaan, wat is er aan andere relevante info? Kader.

3 Informatiefase. De feitelijke inhoud van je verhaal.

4 Contractfase. Afspraken, hoe gaan we hier mee verder, verwachtingen, wie gaat wat doen.

5 Verwerkingsfase. Oefenen, herhalen, samenvatten, vragenronde, uitwerken, voltooien.

6 Afrondingsfase. Oogsten, ontspanning, succes vieren, bedanken, afscheid nemen.

Het woord presenteren heeft het woord present in zich. Aanwezig, niet in je hoofd, niet in je sheets, maar in de zaal bij jezelf en je publiek, aanwezig in het hier en nu.

Het Engelse woord ‘present’ betekent cadeau. Dat is geen toeval. Welk cadeau breng jij? Dit is een belangrijke vraag, want wat gebeurt er met je houding en je gevoel, als je een mooi cadeau komt brengen? Die houding, dat gevoel, daar wordt je publiek blij van en jij ook.

Je komt dus iets brengen, iets laten zien, iets moois, iets wat raakt.

 

Hoe bouw je een presentatie op?

Tien modellen voor je presentatie.

We krijgen vaak vragen over de opbouw van een presentatie.
Hoe begin je? Hoe ga je verder? Hoe bouw je je verhaal op?

Begin, los van onderstaande presentatieschema’s, met een kleine anekdote om het ijs te breken, een klein mooi verhaaltje, waar je net aan moest denken. Het helpt vervolgens om een van onderstaande schema’s te gebruiken, of een combinatie hiervan.

De eerste twee modellen hieronder spreken voor zich. Een goed verhaal bevat ook plezier en gevoel (buik, hart, pathos, denk aan empathie). Belangrijk is het beantwoorden van de ‘why’ vraag, jouw motief. Vertel waarom je dit verhaal houdt, niet omdat je gevraagd bent, ohh ijdelheid, maar omdat je er in gelooft, omdat het een oplossing is, omdat het helpt, omdat je dingen hebt ontdekt en geleerd.

  • Een goed verhaal brengt magie in de lucht, spiritualiteit en universele helderheid.
  • Jouw en mijn verhaal en onze verlangens behoren aan bod te komen.
  • Een presentatie moet ook nog evenwichtig zijn, fysiek en mentaal. Lengte, spanning, uitdaging.
  • Bovendien moet je verhaal hoop bieden en gericht zijn op samenwerking.
  • Tot slot is enthousiasme een voorwaarde voor succes.

Dat is heel wat heh! Maak je geen zorgen, echt enthousiasme doet wonderen. Geloof in je verhaal!
Geweldig om er over te mogen vertellen! Iedere keer beter.
En paradoxaal genoeg geldt ook nog eens: less is more, kort en krachtig is het beste.

Tien modellen

  1. Verleden, heden, toekomst.
  2. Probleem, analyse, oplossing.
  3. Kernboodschap, motivatie, kernboodschap.
  4. Hoofd, hart, buik. Vergelijkbaar met:
  5. Logos, ethos, pathos. (Plato)
  6. Schoonheid, ethiek, spiritualiteit. (Kierkegaard)
  7. Het Sprankmodel voor communicatie.

Het sprankmodel voor communicatie leidt tot duurzame communicatie

 

 

 

 

8. Waarom, wat, hoe, waartoe.
9. Een journalistieke variant: Wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe.
10. Oriëntatie, introductie, kernverhaal, toepassing, vervolg/call to action.

Realiseer je bovendien dat je de modellen kunt mixen en dat de meeste presentaties ook een mix zijn. In alle modellen horen bovendien regelmatige samenvattingen.

Verder lezen: 15 presentatietips

Volg ons op twitter via @speechen.nl

Het grote belang van kleine verhalen in je presentatie

Het ijsbrekertje

Ja, een prachtig en onmisbaar vogeltje, de ijsbreker aan het begin van je presentatie.

Gisteren vertelde een vrouw op een training over haar zoon van 7 jaar. Er waren wel vijf meisjes op hem verliefd. Ze vroeg of hij dan ook verliefd was? Nee, zuchtte de jongen, liefde is zo veel.

Een boerenvrouw vertelde dat zij als kind naar de kerk ging met de andere gezinsleden. Het was moeilijk om stil te blijven zitten, zeker tijdens een lange preek. Dan deed haar moeder iets geweldigs. Uit haar handtas haalde ze een flesje Boldoot, eau de cologne. Ze schroefde de dop eraf en alle kinderen mochten er even aan ruiken. Dan waren ze weer rustig.

Kleine verhaaltjes aan het begin van je presentatie om het ijs te breken. Pareltjes. Ze zijn onmisbaar om het veilig en vertrouwd te maken voor je luisteraars. Want als het niet veilig en vertrouwd is, wat wil je dan? Ik wil dan weg, dus ga ik niet luisteren. Pas als ik me op mijn gemak voel, pas dan kan ik jouw boodschap horen.
Er zijn allerlei methoden om je publiek te ontspannen. IJsbrekertjes vertellen, een grapje maken, vragen stellen, en vragen laten stellen. Je kwetsbaar opstellen met een persoonlijke noot.
Ik heb vorige week mijn schoenen laten verzolen. Het voelde onwennig toen ik ze voor het eerst weer aan had. Vreemdelingen aan mijn voeten.

Tip:

Heel goed werkt het om van te voren rond te lopen door de zaal en iets dat je opvalt als onderwerp van je ijsbreker te nemen. Je kunt er dan naar wijzen en het beschrijven, daardoor trek je ieders aandacht de zaal in. Daarna kun je vertellen waarom het je opviel, waar het je aan doet denken, welk verhaal er aan vastzit.

Een ijsbreker is dus een verhaaltje. Een goed verhaal bevat een eenheid van tijd, plaats en handeling (kerk, kerkdienst, flesje open schroeven.)

Vanochtend ging ik hardlopen en kwam ik bij twee paarden in een wei. Erg veel interesse voor mij hadden ze niet. Totdat ik ze toe ging zingen, stemexpressie. Opeens draaiden hun oren en kwamen ze naar me toe.

Een pareltje / ijsbreker kan heel kort zijn. Het opent de deur naar contact.
Na wat oefenen vindt u ze overal.
Wat is uw pareltje?

Lees meer over hoe je je presentatie kunt beginnen.
Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer