Presentatie helppagina’s

Kernboodschap, uitleg, kernboodschap

Hoe bouw ik een presentatie op?


Hoe begin je? Dat is één, de eerste klap is immers een daalder waard.
Hoe ga je vervolgens verder?
Hoe bouw ik mijn presentatie op?

Begin positief, bijvoorbeeld met het woordje ‘ja’, gevolgd door een anekdote, een concreet voorbeeld, iets wat je recent hebt meegemaakt. Vertel zo beeldend mogelijk. Neem ons (en jezelf) mee naar de plek waar het verhaal zich afspeelt. Wat gebeurde er?

Kom daarna met je kernboodschap. Dat is wat we moeten onthouden.
Ga je kernboodschap vervolgens uitleggen. Waarom zeg je dit?
Stappen hierbij zijn: verleden, heden, toekomst of probleem, analyse, oplossing.

Een goed verhaal bevat pathos, ethos en logos.

  • Pathos van empathie, medeleven, begrip, emotie, gevoel.
  • Ethos van ethiek. Wat draagt je verhaal bij?
  • Logos. Je verhaal moet ook logisch zijn, inhoudelijk moet het kloppen.

Trouwens, misschien moet je jezelf ook voorstellen. Wie ben je? Waarom houd jij dit verhaal?

Zodra je je kernboodschap hebt uitgelegd, kun je informeren of je publiek je begrijpt en het er mee eens is. Tijd voor interactie, dialoog en discussie. Zijn er vragen?

Samenvatting.  Altijd goed om regelmatig samen te (laten) vatten, wat er besproken is.

Sluit je presentatie af met je kernboodschap. Dit is wat de mensen in ieder geval moeten onthouden en zo is de cirkel rond. Je publiek begrijpt dat je klaar bent en dikke kans dat ze applaudisseren.

In essentie is de volgorde: kernboodschap, uitleg, kernboodschap, K.U.K.

Om je verhaal levendig te maken kun je er het beste veel voorbeelden aan toevoegen. Verhalen uit je praktijk, gewoon wat je meemaakt. Des te concreter, des te beter.

Een goede presentatie heeft nauwelijks sheets nodig. De spreker vertelt de beelden. We komen voor een enthousiast verhaal, uitgesproken door een echt mens. We willen het vuur in je ogen zien, jouw geloof in jouw verhaal. Dat is de magie van een goede presentatie.

In schema

  • Anekdote
  • Kernboodschap
  • Voorstellen
  • Uitleg
  • Interactie/ vragen
  • Samenvatting
  • Kernboodschap

Lengte?

Een goed verhaal hoeft niet lang te zijn. Beter vijf spannende en mooie minuten dan tien saaie. Goed presenteren is een kunst. Na een minuut of acht zakt de aandacht van je publiek al weg, tenzij je actie onderneemt. Een verrassende wending, interactie met de zaal.
Langer dan een kwartier, twintig minuten, dat is voor profs, getrainde sprekers met ervaring. Begin klein.

Voorbereiden? Hardop repeteren!

Goed voorbereiden is de helft van het werk.
Lees ons blog over fysiek, mentaal en inhoudelijk voorbereiden.
Repeteer in ieder geval hardop. Dit doen alle profs.

Is dit alles voor een goede presentatie?

Ja, dit is de kale uitleg. Er is nog veel meer, maar dan wordt het direct een stuk ingewikkelder.
Ter illustratie een paar aspecten:

  • Het moet veilig zijn, voor je publiek en vooral ook voor jezelf. Hoe doe je dat?
  • Een goede presentator beschikt over natuurlijk leiderschap. Hoe krijg je dat voor elkaar?
  • Voor succesvolle communicatie is gelijkwaardigheid nodig. Hoe realiseer je gelijkwaardigheid?
  • Een goede speech heeft een ritme, een cadans. Herhaling helpt, net als in muziek.
  • Uit het hoofd of van papier? Beide. Goed voorbereid én improviseren, dan wordt het levendig.
  • Filmpjes, powerpoint, prezi. Soms nuttig en goed. Leer eerst zonder, dan kun je het ook met.
  • Je lichaamstaal en je klank vertellen het echte verhaal. Hoe krijg je hier vat op?
  • Je verhaal moet sprankelen. Het gaat om de juiste energie in je presentatie.

In het Handboek ‘Presenteren is een feest’ worden alle aspecten van A tot Z uitgelegd. Inclusief tips.

De blogs geven heel veel verdere informatie.

Maar het beste is natuurlijk het volgen van en goede presentatietraining.

Succes.

Ga zingen, op toneelles of naar een training presenteren

Plankenkoorts? Zo kom je er vanaf.

Plankenkoorts, podiumvrees, spreekangst.
Je kunt er niet van slapen, het angstzweet breekt je uit. Je staat met knikkende knieën op het podium, je raakt je tekst kwijt, je durft niet.

Je bent bang om in het midden te staan, alle aandacht op je gericht. Je bent bang om af te gaan.

Allereerst is spreekangst of podiumvrees heel normaal. Bijna iedereen om je heen heeft plankenkoorts. Zo bleek maar liefst 95 % van een grote groep studenten spreekangst te hebben.

Beroemdheden als Adèle, Barbara Streisand en Johny Depp hebben ook last van plankenkoorts, ‘Stage fright’, zo heet zelfs een album van de legendarische begeleidingsband van Bob Dylan.
Aan plankenkoorts is veel te doen en een derde van alle mensen doet er inderdaad ook wat aan in de loop van zijn of haar leven.

Plankenkoorts is heel begrijpelijk. Jij tegenover een groep mensen, dat ga je altijd verliezen. Pas als je er anders naar gaat kijken (wij samen) verandert dit beeld. Op een presentatietraining kun je leren om er anders mee om te gaan.

Plankenkoorts is dus:
A) Heel normaal en
B) Voor de meesten van ons grotendeels oplosbaar.
C) Plankenkoorts is logisch zolang je je bedreigd voelt.
D) Samen met je publiek op een mooie, spannende reis gaan, dat is de oplossing.

Komt iedereen van plankenkoorts af?

Bijna iedereen kan er voor het grootste deel vanaf komen. En het restant plankenkoorts is nuttig.
Je komt er vanaf door erover te leren en te lezen, door oefening, training, feedback en ervaring. Al doende leer je om met je plankenkoorts om te gaan. Je komt er ook vanaf door op toneel te gaan en iedere dag overal te gaan zingen.

Wat doen mensen om hun plankenkoorts te verminderen?

In essentie zijn er twee wegen. Een harde weg die vroeger of later doodloopt en een zachte weg die je echt helpt. In het e-book ‘Help ik wil van mijn spreekangst af’ worden beide wegen uitgelegd.

Voorbereiding is alles. Fysiek, mentaal en inhoudelijk.

Je moet je fysiek voorbereiden, door van te voren goed te ontspannen. Door een warming up te doen voor je lichaam en je stem. Je moet je mentaal voorbereiden door na te denken over je instelling. Goed presenteren is delen in plaats van zenden. Wat kom je brengen? Wat wil je met je verhaal bereiken? En tot slot moet de inhoud van je verhaal kloppen.
Als je aan deze drie voorwaarden voldoet, dan kun je met een gerust hart het podium op en zou plankenkoorts niet nodig zijn. En toch is het er meestal nog steeds.

Lees meer over fysiek, mentaal en inhoudelijk voorbereiden.

Plankenkoorts heeft met kwetsbaarheid te maken.

Natuurlijk voelt het kwetsbaar, helemaal alleen, midden op een podium. Regelmatig geven mensen dit ook aan. ‘Het voelt alsof ik hier naakt sta, zo eng vind ik dit.’ Soms wordt ook als oplossing genoemd om je voor te stellen dat de hele zaal er in zijn of haar blootje zit. Dan zijn we tenminste weer gelijk.
Er is een belangrijke stroming in de psychologie die stelt dat je kwetsbaar opstellen je onkwetsbaar maakt. Ik denk dat dit klopt. Als je zegt dat je plankenkoorts hebt, dan lucht dat meteen op en hier is ook alle begrip voor in de zaal. De meeste mensen hebben immers plankenkoorts. Kwetsbaar zijn is ook dapper, mooi en ontroerend. Als een presentatie kwetsbaar is, dan zijn we stil, dan raakt het ons, dan luisteren we ademloos! Zie Berne Brown in haar TED talk

Fundamenteel aanpakken van je plankenkoorts?

Plankenkoorts en spreekangst gaan meestal over iets fundamenteels. Mag ik er wel zijn? Je angst om te falen tegenover vader of moeder. We hebben allemaal krassen op onze kinderziel. Door de stress reageren we weer als een kind dat bang was, een kind dat is afgewezen, een kind waar geen plek voor was. Die angst is existentieel en raakt aan de kern van je zijn. Opeens zijn we weer dat afgewezen, eenzame jongetje of meisje. Deze krassen hinderen je om je plankenkoorts een goede plek te geven. Aan die krassen op je kinderziel kun je werken. Training, opleiding, onderzoek en soms therapie.
Wij werken hier het meest aan in onze driedaagse training: Spreekangst wordt stemkracht.

Ook de tweedaagse training ‘Presenteren vanuit zelfvertrouwen’ helpt je. Zelfs onze eendaagse training ‘Zakelijk Presenteren’ brengt je al een stuk verder. We bieden je bovendien individuele coaching en het handboek ‘Presenteren is een feest’. 

Ons e-book over spreekanagst kun je nu meteen downloaden en lezen. We wijzen je erin een zachte weg de een echte oplossing biedt.

Nu meteen wat doen aan je plankenkoorts? Vijf tips.

    1. Zorg dat je zo ontspannen mogelijk bent. Ga wandelen in de natuur, yoga, mindfulness, Tai Chi, fietsen, buiten spelen.
    2. Ga zingen, op toneel, schilderen, schrijven, dansen, koken. Alle vormen van expressie helpen.
    3. Van klein naar groter. Gewoon in de allerkleinste zaaltjes beginnen, bij voorkeur thuis in de keuken. Hardop repeteren. Alle profs repeteren niet voor niets.
    4. Bereid je zo goed mogelijk voor. Fysiek, doe een warming up, mentaal, laat los, en inhoudelijk, maak een mindmap.
    5. Accepteer jezelf en je fouten. Goed geprobeerd, dapper geweest. Volgende keer een nieuwe kans.

 

Maak van je presentatie altijd iets bijzonders

Hoe krijg je magie in je presentatie?

Ook als je koekjes verkoopt, wil je bijzondere presentaties geven. En dat kan als je bereid bent er iets extra’s voor te doen. Magie toevoegen aan je verhaal.

TED initiator Chris Anderson zegt het zo: ‘A successful talk is a little miracle. People see the world differently afterwards.’ Overigens is dit ook een definitie van goede kunst!

Kortom: een goede speech is een kunstwerk en opent de ogen van je publiek.

Het helpt dus om schoonheid toe te laten.
Het helpt om van te voren een mooie tekst te zoeken, een gedicht, een pareltje,
Je kunt je kwetsbaarheid toelaten of je verdriet.
Het helpt om te starten vanuit een positief gevoel.
Improviseren brengt magie, als je durft te vertrouwen op je hart en je intuïtie.
Het helpt om te beginnen met muziek die je prachtig vindt.
Het helpt om even te voelen hoe je voeten op de grond staan.
Dan kun je je realiseren waar je staat, ergens tussen hemel en aarde.
Het helpt om even stil te zijn en te kijken wat er dan gebeurt.

Je kunt ook zeggen dat je de liefde de ruimte geeft. Misschien is dit wel het fysieke gevoel dat je kunt ervaren als je je realiseert waar je bent en dat je daar mag zijn.
Als ik dit gevoel toelaat, dan doe ik de dingen zorgvuldiger en ben ik niet meer onrustig over van alles. Ik verlies mijn gevoel van haast, ik ga luisteren en (weer) vertrouwen op mijn intuïtie.

Terwijl ik dit schrijf, in mei, hoor ik buiten opeens gierzwaluwen juichen. Net terug, zo begin mei, dat vrolijke beeld en dat heerlijke geluid. Iedereen kent het tijdloze als je speelt, als je gelukkig bent,  als je in de natuur bent, als je dingen met zorg en aandacht doet. Opeens is het ongemerkt uren later. Uiteindelijk gaat het om de kracht van de verbinding.

Ik vond vier filosofen en dacht aan mijn vader die over dit alles ook iets zeggen.

  • Chronos en Kaïros van de Nederlandse filosofe en schrijfster Joke Hermsen, Chronos is de kloktijd die altijd even snel gaat. Kairos is de toegewijde tijd die ontstaat als je met de essentie van iets bezig bent en hierdoor de kloktijd vergeet. Lees een artikel in Trouw van haar hand wat tevens een fantastisch pleidooi is voor kunst en cultuur.
  • De Deense filosoof Kierkegaard onderscheidt drie niveaus van leven: onderaan staat esthetisch, het moet mooi zijn. Dan komt ethisch, het moet deugen. Het hoogste niveau is religieus, de magie in je verhaal.
  • Spinoza kiest een andere route: Je hebt de ratio, het moet kloppen, dan komt de (gevaarlijke, maar onmisbare) verbeelding en daarboven de intuïtie, alert aanwezig zijn en vertrouwen op wat er dan in je opkomt.
  • Plato benoemt de driehoek logos, pathos en ethos. Logos is het verstand, de rede, je verhaal moet kloppen, pathos is de betrokkenheid, de empathie, de liefde en ethos is uiteraard de ethiek, je verhaal moet deugen. Die drie elementen samen, in een mooie balans, dat is een goed verhaal.
  • Mijn vader zei het op zijn sterfbed in het Latijn: Ubi caritas et amor, ibi deus est. ‘Waar zorg en liefde is, daar is God’.

De liefde aanbrengen in je verhaal, dat is het wel, lijkt mij.
En mijn les is altijd weer: ik moet het heel zorgvuldig voorbereiden.

Succes en ook plezier met de magie in je presentatie,
jij mag (!) het doen!

Roeland Schweitzer .

Twee manieren om met spreekangst om te gaan

Spreekangst: krassen op je kinderziel


Maar liefst 95% van de mensen heeft last van spreekangst. (Uitleg van dit cijfer)
Waarom is dit getal zo hoog?
Het komt door de krassen op onze kinderziel.

‘Stel je niet aan.’ ‘Jij nu even niet.’ ‘Hou je mond.’
‘Jij kunt dat niet.’ ‘Niet doen.’ ‘Daar heb jij geen verstand van.’

Teksten waar ieder kind mee te maken krijgt.
Je wordt afgewezen, niet erkend, niet gehoord, niet gezien.
Dat doet pijn en doet je verschrompelen. Voortaan hou je je mond wel.
Dit zijn nog relatief onschuldige varianten.
Geweld, misbruik, verslavingen, scheidingen, ongelukken.
Het kan allemaal dramatische impact hebben op een kwetsbaar kind.

Vervolgens zeg je niets meer. Al helemaal niet voor een groep. Doodeng.
Je bent uitgestapt, je doet niet meer mee. Plankenkoorts, faalangst.
Het risico om opnieuw afgewezen te worden, dat ga je niet opnieuw lopen.
Je hebt spreekangst gekregen en dat zit diep.

En toch wil je wel graag meedoen, erbij horen.
Je wilt ook een verhaal vertellen voor een groep.
Je wilt gezien worden, gehoord, erkend. Je wilt van je spreekangst af.

Er zijn nu twee wegen.

1 Springen, in het diepe, terwijl je niet kunt zwemmen.

Gewoon doen. Wie weet haal je de overkant.
Alle lof. het is dapper, maar je kunt ook verzuipen.
En, hier moet je ook maar even over nadenken:
Je bent min of meer gewelddadig tegenover jezelf.
Je neemt forse risico’s. Je bent bereid om jezelf te beschadigen.
Deze weg van springen gaat zich wreken, want je bent keihard.
Tegen jezelf en hierdoor ook tegen de wereld en de ander.
Het probleem wordt niet opgelost, maar onderdrukt.
Dit kost je veel energie en uiteindelijk keert het zich tegen je.
Conflicten, burn out, gezondheidsklachten, frustratie, verdriet.
Verslavingen aan macht, seks, alcohol, drugs, geweld.
Verdovingen zonder de oorzaak weg te nemen.

Natuurlijk doe je dit soort dingen als je jong bent. ‘Wie niet waagt, die niet wint.’
Je moet ook dingen gewoon uitproberen, dat hoort ook bij het leven.
‘Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede.’
Maar een enkele keer Russische roulette spelen is iets anders dan het blijven doen.
Liefdevol voor jezelf gaan zorgen hier gaat het uiteindelijk om.
De krassen op je kinderziel zorgvuldig helen. Ja, dat kan.

2 Liefdevol voor jezelf gaan zorgen.

Jezelf liefdevol tegemoet treden, goed voor jezelf zorgen. Met respect en wijsheid.
Op het moment dat je lief bent voor jezelf, kun je ook lief zijn voor de wereld.
Het is dus geen egocentrische, asociale weg, integendeel.
Lief zijn voor jezelf is ook geen toestemming om door te gaan met verslavingen.
Lief zijn voor jezelf is iedere dag een of meer kleine stapjes de goede kant op maken.
Het is jezelf accepteren, ook als je er soms even niets van bakt.
Zodra dat slechte moment voorbij is, is er weer een kans voor een stap vooruit.
Het is ook het mooie, enthousiaste, blije kind weer gaan koesteren.
Ooit, zeker weten, was jij dat heerlijke kind.
Dat kind, dat jij in essentie nog steeds bent.

Het zal duidelijk zijn dat liefdevol voor jezelf gaan zorgen de gouden weg is.
De weg kan lang lijken, het kost tijd, maar deze weg is ook heel kort.
Ieder moment dat je op weg gaat, voel je de voldoening en ben je er al.
Ieder moment dat je tevreden en gelukkig naar jezelf kunt kijken, word je sterker.

Spreekangst overwin je dus het beste door zorgvuldig en liefdevol voor jezelf te gaan zorgen.
Het is de zachte weg.  ‘Het zachte overwint het harde’. Wijsheid uit het oude China.

Deze tekst is een zeer korte versie van het e-boek ‘Help, ik wil van mijn spreekangst af’.

 

 

 

 

Mentaal, fysiek en inhoudelijk goed presenteren.

Mentaal goed presenteren, hoe doe je dat?

Inhoudelijk goed presenteren, dat is een kant van het verhaal en het is relatief gemakkelijk. Meestal presenteer je immers ergens over omdat je er echt veel vanaf weet. In essentie is het dan een kwestie van een goede kernboodschap formuleren en deze uitleggen, zoals je het ook aan de keukentafel kunt doen. En hardop oefenen!

Een tweede aspect is fysiek goed presenteren. Dit kun je leren. Houding, rechtop staan, ontspannen, ook in je stem en toch alert. Een open houding, communicatief, neutraal en met een levendige klank zonder agressie of weerstand. Oefenen, oefenen, oefenen.

Mentaal goed presenteren, dat is het derde aspect. Met welke intentie treed ik mijn publiek tegemoet? Het is een instelling, een mindset. Het helpt om van te voren te bedenken dat je iets moois van je presentatie wilt maken, een feest, een inspirerende bijeenkomst. Wat heb je hier voor nodig? Wat heeft je publiek hier voor nodig? Hoe en waarmee help je je publiek? Het helpt om te proberen om vriendelijk te zijn in je presentatie Dat levert altijd resultaten op schreef mijn zus Sophie onlangs in een mooi artikel over leiderschap en vriendelijkheid. Het staat hieronder.

De kracht van vriendelijk leiderschap

Sophia V. Schweitzer – www.spacebeyondwords.com

“Het getuigt van vriendelijkheid en mildheid om een conflict rustig te kunnen verdragen, naar onszelf en anderen; Het getuigt van vriendelijkheid naar onszelf en anderen om magie en sentimentaliteit te verwerpen en rustig naar de feiten te kijken. Het getuigt van vriendelijkheid en mildheid om mensen te zien zoals ze zijn, in plaats van hoe we zouden willen dat ze zijn. Het getuigt van vriendelijkheid om voor anderen te zorgen precies zoals ze zijn.”
(Adam Phillips, On Kindness)

Iemand vroeg me onlangs hoe vriendelijkheid en mildheid passen binnen onze opvattingen over leiderschap. Met name ging het om de vraag of het mogelijk is om het beste uit werknemers te halen, gewoon door vriendelijk te zijn? Wat levert vriendelijkheid eigenlijk op? Ik denk aan de Dalai Lama. Voor hem geldt slechts een regel voor leiderschap: vriendelijkheid. Er bestaat geen twijfel over de kracht van zijn vriendelijke uitstraling. Mensen reageren. De motivatie om met meer levenskracht, passie en commitment te leven neemt onmiddellijk toe bij vrijwel iedereen die de Dalai Lama hoort spreken. Heb je de Dalai Lama wel eens horen lachen? Zijn lach doet iets met ons, in positieve zin. Ja, vriendelijkheid is overduidelijk een motiverende kracht. Het is de kern van leiderschap.

Het ‘kind’ in ons

Fascinerend, het zit in zelfs onze taal. De etymologische oorsprong van het Engelse woord ‘kind’ verwijst naar aard, van de aard, en de oude afleiding gecynde, of ‘aardig’. Het betekent ook van nature, het wijst dus op een natuurlijke orde, een aangeboren karakteristiek, afstamming, waar je vandaan komt. Dus aardigheid en vriendelijkheid behoren al sinds het begin van onze evolutie tot de bronnen van ons mens zijn. Vriendelijkheid veranderde geïsoleerd leven in samenwerkende gemeenschappen, een verandering die de kansen voor de menselijk soort om te overleven enorm vergroot. Ons leven bestaat omdat vriendelijkheid bestaat. Alles wat wij proberen en wat wij voorstaan., dat is het leven. Het Nederlands / Germaanse woord ‘kind’, in de betekenis van jong mens, roept onmiddellijk associaties op met onschuld, spelen, plezier. Het is dezelfde etymologische bron.
Uit allerlei onderzoeken blijkt dat een gevoel van welbehagen, autonomie, meesterschap en zingeving in het dagelijks werk veel belangrijker is voor werknemers dan materiële beloning of bedreiging. “Leader kindness and generosity are strong predictors of team and organizational effectiveness,” schrijft Harvard Business Review in een samenvatting van Adam Grant’s boek Give and Take. “Leaders are key to kindness in the workplace,” schreef de Chicago Tribune het afgelopen jaar.
Laten we het ook eens van een andere kant bekijken. Wanneer er géén vriendelijkheid tussen mensen is, lijden mensen. Zijn mensen ons ooit beter gaan behandelen nadat / omdat we onze vriendelijkheid hebben laten varen?
Als het zo logisch is, waarom zijn leiders dan niet altijd vriendelijk ? Vriendelijk zijn vraagt vertrouwen. Het lijkt erop dar er een noodlottig misverstand bestaat waardoor vriendelijkheid wordt verward met slappe knieën. Adam Phillips gaat hier in zijn boek ‘On Kindness’ dieper op in. We zijn bang dat vriendelijkheid tot besluiteloosheid leidt en dat de ander ons niet serieus neemt en misbruik van ons maakt. Vriendelijkheid, of we het nu geven of ontvangen, kan zelfs gevoelens van schaamte oproepen. Het maakt je immers kwetsbaar en afhankelijk En, het allerbelangrijkste: We weten amper hoe we echt vriendelijk kunnen zijn voor onszelf, laat staan voor een ander.

Zelfs nadenken over vriendelijkheid helpt al.

Dus, overweeg het, de mogelijkheid om vriendelijk te zijn. Zelfs er over nadenken helpt al. Overweeg de mogelijkheid dat we altijd resultaten krijgen wanneer we er voor kiezen om allereerst vriendelijk te zijn. Hoe ziet dit er in de praktijk uit? Voor mij betekent het dat ik moet beginnen met vriendelijkheid, mildheid naar mezelf. Dat is nog best moeilijk, maar als ik mezelf niet vriendelijk tegemoet treed, hoe kan ik dan vriendelijk zijn naar een ander? Het betekent mezelf aanvaarden in alles wat ik wel en niet ben, mijn eigen vooronderstellingen, aannames en daden onderzoeken zonder oordeel, zo objectief mogelijk – vanuit een vriendelijk en welwillend bewustzijn. Want vanuit mijn vriendelijk aanwezig zijn, mild en vol begrip, kan ik verder en verder om mij heen kijken en zien wat vriendelijkheid in mijn directe omgeving doet. Ik kan aandacht geven, zorgzaam zijn en mensen misschien helpen, ik kan vragen stellen vanuit dit uitgangspunt. Zorgzaamheid voor mezelf en voor anderen, voor de mensen om mij heen, voor de mensen met wie ik werk. Ik kan empathie, steun, en bemoediging bieden. Een situatie kan misschien niet goed zijn, de mensen in die situatie, zijn altijd, altijd, altijd heel. Ik wéét dit vanuit en in deze open, wijde ruimte van vriendelijkheid.
We kennen het hele verhaal nooit. Maar we kunnen belangstellend zijn en de situatie vanuit betrokkenheid onderzoeken. We kunnen dit doen vanuit een niet vooringenomen, open helderheid. We kunnen luisteren. We kunnen meerdere perspectieven omhelzen. We kunnen onszelf vragen, hoe zien andere mensen ons? Hoe zouden onze werknemers ons zien? Vriendelijkheid is waarheid en volledige aanwezigheid. Het is liefderijke zorgzaamheid. Het is een vaardigheid die bij ons zelf begint. Gemakkelijk? Ja en nee. Overweeg om vriendelijk te zijn en het wordt gemakkelijker. Je ademhaling, bewust waargenomen vanuit vriendelijkheid is een onmiddellijk en krachtig begin. Altijd weer.
Je kunt het ook als volgt zien: We kunnen vriendelijkheid verwerpen, maar vriendelijkheid verwerpt ons nooit. Vriendelijkheid is onze kinderlijke, oorspronkelijke aard, het is wie we zijn, sterk en veerkrachtig. Nu of later, vriendelijkheid is de weg die we moeten volgen, dus we kunnen die weg net zo goed nu gaan volgen. Het is de enige weg naar blijvend succes. Hoe bevrijdend is het, wanneer je je dit realiseert.

En hier is Kurt Vonnegut: ’Hallo, baby’s. Welkom op Aarde. Het is er heet in de zomer en koud in de winter. Ze is rond en nat en overbevolkt. Met wat geluk, baby’s, hebben jullie hier honderd jaar. Er is maar één regel die ik ken, baby’s – „Verdomme, je moet aardig zijn.’
(Uit God Bless You, Mr. Rosewater, 1965.)
________________________________________

De datum van je presentatie, dat het echte begin

Manieren om je presentatie te beginnen.

Hoe begin je je presentatie? Hoe kom je door die eerste ogenblikken heen?
Veel mensen vragen dit. Na die eerste minuten wordt het gemakkelijker. Ook dat zeggen veel mensen.

Er zijn veel manieren om je presentatie te beginnen. Hieronder staat een voorbeeld.

Op 27 november 2016 mocht ik in een kleine huiskamer eigen gedichten voorlezen.
Omdat mijn gedichten over algemene onderwerpen gaan, de natuur, vader, moeder, zocht ik naar iets actueels van waaruit ik de stap naar mijn gedichten kon maken.
27 november bleek de geboortedag van Jimi Hendrix, legendarisch gitarist, van wie we nog dit jaar een nieuwe CD hebben gekocht. Ik schreef daarom een korte ‘ode aan Jimi Hendrix’, waarmee ik mijn gedichtenvoordracht begon.

Hoe moeilijk is het om zoiets te vinden? Niet moeilijk, Wikipedia biedt info over iedere datum.
Het besef dat je van iedere presentatie iets bijzonders kan maken en mag maken, dát is de stap. Iedere presentatie als unieke kans. Zodra je een verbinding met het nu maakt, heb je meteen contact met de aanwezigen. Iedereen wist wie Jimi Hendrix was, tot mijn verrassing. Er ontstond direct al gemeenschappelijke betekenis. Dit is de definitie van communicatie: het scheppen van gemeenschappelijke betekenis. Het voelde meteen fris als een citroen. Een mooie start, ook voor mij.

Dus, op welke datum presenteer je? Dat kan al een begin zijn.
Waar presenteer je? Mijn gedichten deelde ik in de huiskamer van de Stichting Uit en Thuis, jazeker, ook dat is een verhaal.

En dan de reis naar dat zaaltje. Ik ging op de fiets, heerlijke tocht door de bossen van een uur. Mooi zonlicht, ik maakte foto’s. Er stopte een dame op een racefiets. Of ik op haar camera een foto van haar wilde maken. Het was de eerste keer dat ze weer fietste na een blessure. Ja, ook u las dit, inderdaad, al weer een verhaal. Het leven is een aaneenschakeling van bijzondere verhalen, het is aan jou om ze op te pakken en door te vertellen. Zo heb je altijd een verhaal.

Meer manieren om je presentatie te beginnen: pagina over pareltjes en ijsbrekers.
Waarom presenteer je? Je motief. Lees onze missie. 
Wat is het doel van je presentatie? Dat is een volgend verhaal.

En het allerkortste: Begin je presentatie met ‘ja’.

Hartelijke groet,

Roeland Schweitzer


Ode aan Jimi Hendrix

Je hebt voor en na Jimi, dat alleen al.

Het is niet zijn motoriek, zijn haar
zijn wilde uiterlijk, de indiaan
zijn ‘groove’, zijn tanden op zijn gitaar
zijn gitaar boven zijn hoofd
op zijn rug, in vuur en vlam
zijn gitaar overal, overal
en de klanken, door merg en been
zijn hese stem.

Het is wroew, wrew, wrauw
oerklank, oerdrift
een tegengeluid, puur ontdekken, een nieuwe dimensie
weg uit de veiligheid, weg van de bekende weg.

Het is de essentie, alarmerend, messcherp, schel en fel
provocerend, fascinerend
ongehoord enerverend, oerkracht.

Jouw oerkracht, mijn oerkracht
onze oerkracht aangestoken.

 

Jimi Hendrix is 27 november 1942 in Seattle geboren. Hij stierf in London, 18 september 1970
Deze foto is gemaakt op het Monterey Popfestival in 1967,

hendrixmontereypop67

 

Wat moet je publiek onthouden?

Je kernboodschap is het antwoord op je kernvraag!


Wat moeten wij in ieder geval onthouden?
Waar gaat het echt over?
Dat is je kernboodschap.

Het is je hele verhaal in maximaal twee zinnen.
Je kernboodschap is niet je onderwerp, maar het is de kern van je betoog. Voorbeelden:

  1. Je verhaal gaat over voetballen, dat is het onderwerp. Maar je kernboodschap is dat alle ballen het beste over links kunnen worden gespeeld. Je verhaal gaat over een betere wereld en je kernboodschap kan zijn ‘begin bij jezelf’.
  2. Samen met Willem Wansink schreef ik een boek met als titel ‘Iedereen journalist’. De kernboodschap is: ‘Als de twee miljard mensen met een smartphone de basisprincipes van goede journalistiek hanteren, dan is de crises in de journalistiek omgezet in een giga-overwinning voor de journalistiek én voor de democratie.’
  3. Het Handboek presenteren gaat uiteraard over presenteren. De kernboodschap is: Succesvol presenteren doe je vanuit betrokkenheid en vanuit de vraag: hoe kan ik helpen?
  4. Het onderwerp zijn de vluchtelingen uit het midden-oosten en het voortdurende drama. De uiteindelijke kernvraag hierachter is: hoe creëren we vrede in de wereld, zodat mensen niet hoeven te vluchten en kinderen zich kunnen ontwikkelen.

Kernvraag?

Zojuist las u het woord ‘kernvraag’, in plaats van kernboodschap. Ja, die twee hebben met elkaar te maken. Kernvraag: hoe leer ik presenteren? Antwoord: door te oefenen. Met een goede training leer je sneller en wordt het iets minder ‘trial and error’.

De kernvraag  van het boek ‘iedereen journalist’ luidt: Hoe maak je van die 2 miljard smartphone gebruikers bonafide journalisten? En kan dat eigenlijk wel?  Daar zitten weer vragen achter. Wat zijn bijvoorbeeld de gevolgen voor de journalistiek van de opkomst van internet en de mobiele telefoon? Zo u wilt een SWOT analyse, Strongness, Weaknesses, Opportunities and Threats. Kracht, zwaktes, kansen en bedreigingen.

Achter ieder goed betoog zit dus ook een kernvraag.
Probleem, analyse, oplossing, een van onze presentatiemodellen.
Hoe krijgen we de ballen in de goal? Door over links te spelen.
Een goed betoog heeft een kernboodschap. Dat is min of meer het antwoord op de kernvraag!

Kernvraag en intentie

De kernvraag in een goed verhaal ligt dicht bij de beste intentie, hoe kan ik helpen?

Kernboodschap minstens twee keer noemen

Goed presenteren doe je op je eigen manier, maar het is best slim om je kernboodschap minstens twee keer te benoemen, aan het begin en tot slot.
Aan het begin, dan is iedereen nog wakker en is dat meteen duidelijk.
Daarna ga je je kernboodschap logischerwijs uitleggen. Je kernvraag helpt hierbij.
Afsluiten met je kernboodschap, dat is de juiste manier en het werkt fantastisch. Wat we in ieder geval onthouden, dat is vaak het laatste dat we meekrijgen. Beginnen en eindigen met je kernboodschap, dat maakt de cirkel keurig rond. Het is een presentatiestructuur die maar zo wordt beloond met een daverend applaus.

Succes met je presentaties.
Mail ons gerust met vragen.

Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

Verrijk de aanwezigen met echte verhalen.

De huwelijksspeech

Fantastische dag, zoon of dochter trouwt, broer of zus, dierbare vriend of vriendin. Samen beginnen twee mensen aan wat hopelijk een feest blijft.

Ze spreken het luid en duidelijk uit: ‘Ja, ik wil.’
In het gemeentehuis, misschien in een kerk, zichtbaar voor iedereen: ‘Ja, ik wil.’

En u (verder noem ik je je, anders wordt het zo stijf) mag iets moois zeggen, iets liefs, iets wat bijdraagt. Jij als dierbare, dichtbij bruid of bruidegom. Maar hoe doe je dat, hoe geef je een goede huwelijksspeech?

Bravour-achtige types doen het onvoorbereid, uit het hoofd, met nog een slok op ook. Misschien een op de duizend lukt dit, een beetje. Voor alle anderen, ons gewone stervelingen, is goed voorbereiden het sleutelwoord.

Het bijzondere van een huwelijksspeech is dat je de relaties van de bruid kunt verbinden met de wereld van de bruidegom, of andersom.

Een huwelijksspeech verschilt in één opzicht van alle andere speeches. Vrijwel alle aanwezigen kennen één van de twee beter en kennen de ander een stuk minder. Het is je dochter of zoon, broer of zus, beste vriend of beste vriendin, die gaat trouwen met een meestal minder bekende ander. De aanwezigen behoren of tot jouw wereld of tot de wereld van de ander. Hier ligt je kans en je taak. Je hebt de unieke mogelijkheid om die werelden iets meer te verbinden. Gewoon door uit je hart te vertellen wat jij weet over de man of vrouw die jij zo goed kent.

Vertel over de ontroerende momenten.

Door verhalen te vertellen uit jouw wereld, uit de ene helft dus, verbind je. Verhalen over de bruid of bruidegom in allerlei situaties, van klein naar groter, wat opviel, wat je je herinnert. Anekdotes uit alle fases van dat leven. Ga er naar zoeken in je geheugen. Ga hiervoor wandelen, fietsen, sporten, dan komt je geheugen in beweging en komen de verhalen als vanzelf. Zet ze op een rij. Praat er met anderen over, zodat je meer verhalen te pakken krijgt. Kijk naar foto’s, loop door een oude kamer. Het gaat niet om jaartallen, maar om verhalen. Noteer wat bijzonder is, typerend, ontroerend, opmerkelijk en misschien ook wel hilarisch. Kijk met zachte ogen. Je kunt deze verhalen ook vinden door het volgende zinnetje: “Als ik aan …. denk, dan komt als eerste naar boven ….”

Des te concreter, des te beter.

Als luisteraars willen we het voor ons kunnen zien. Hiervoor hebben we details nodig. De strooppot op de tafel, de posters met motoren aan de muur, de zonnebloemen voor het huis. Geef je verhaal kleur en leven. Beschrijf de plek, Wat gebeurt er? Dat is het verhaal. Niet ‘en toen en toen en toen’. Wel ‘een ander typerend verhaal is:’.

Zoek de rode draad

Zorg ervoor dat de ene helft van het publiek in een zachte wolk van herkenning belandt en de andere helft een kleurrijk beeld krijgt van de wereld waaruit de bruid of bruidegom komt. Hou het persoonlijk. Maak er geen ijdeltuiterij van, maar wees wel trots. Een kind opvoeden en vervolgens gelukkig de wereld zien ingaan, daar doe je het voor als ouder! Je zus of broer die trouwt, de sprong in het diepe, dat is geweldig. Je beste vriend of vriendin die verliefd is, hoe fijn is dat? Probeer door al die verhalen heen een rode draad te vinden. Wat is de kracht van iemand? Wat vind jij bijzonder? Meteen voorbeelden erbij, het bewijs, de verhalen. Waar was het, hoe zag het eruit, welke details heb je. Hierdoor wordt het verhaal levend.  Ontdek de rode draad en benoem deze rode draad een paar keer in je verhaal en sluit er ook mee af.

Zo ontwikkel je de inhoud. Verhalen verzamelen en hier een rode draad in aanbrengen.

Hoe orden je je verhalen en hoe onthoud je ze?

Het maken van een mindmap helpt je. Het is maar een paar minuten werk en dwingt je om een goed raamwerk op te zetten. Maak er een paar en kijk of ze hetzelfde zijn. Orden je verhalen op thema en niet zozeer chronologisch.

En dan wordt het tijd om hardop te gaan oefenen. Liefst al met iemand erbij. Dat mag nog wel van papier, maar schrijf je verhaal het liefst niet helemaal uit, de steekwoorden uit de mindmap helpen je.

Probeer het ook eens zonder papier, uit je hoofd. Een goede speech, ook van een professional, is altijd hardop gerepeteerd.

Hoeveel tijd kost het om een goede huwelijksspeech te maken?

Je moet er een aantal dagen voor uittrekken. Niet continue, maar je verhaal moet groeien, je moet het er met anderen over hebben, je moet hardop oefenen en je moet er nog eens een nachtje over slapen. Dat kost allemaal tijd, gun jezelf en je luisteraars die tijd. De wereld wordt er mooier van.

Uit het hoofd of van papier?

Het allerbelangrijkst is uit je hart. Als je voldoende hardop oefent, ook met mensen erbij, als je een paar mindmaps maakt, als je een stuk van het verhaal een keer uitschrijft en voorleest, als je ditzelfde verhaal ook uit je hoofd probeert, dan komt het verhaal goed in je hoofd en kun je het straks grotendeels zonder papier. Een mindmap is ook een handig spiekbriefje. Uit het hoofd is een stuk directer, spontaner, meer in contact, levendiger, speelser en warmer dan voorlezen. Je hebt meer vrijheid en kunt beter inspelen op de werkelijke situatie. Goed voorlezen is bovendien een hele kunst. Ook dat moet je oefenen. Essentieel is dat je hardop repeteert. Alle profs repeteren, vaak én hardop. Je wilt het goed doen toch? Goed voorbereiden is het halve werk. Dat betekent vooral ook meerdere keren hardop repeteren. Zo krijg je kwaliteit.

Hoe houdt je je zenuwen in bedwang?

Wat helpt is heel goed voorbereiden. Wat helpt is een slokje water drinken. Wat helpt is lekker sporten van te voren, buiten wandelen, frisse lucht, je lichaam ontspannen en even je stem opwarmen. Wat helpt is je intentie om de bruid of de bruidegom zo goed mogelijk over het voetlicht te brengen. Wat helpt is van te voren hardop repeteren. Wat helpt is optimaal voorbereiden en het dan loslaten. Meer kun je immers niet doen. Wat helpt is het besef dat vooral persoonlijke verhalen raken. Nog samen in bad gezeten? Vertel. Samen op vakantie geweest? Vertel. Een paar tranen zijn niet erg, geen emotie is veel erger. Als je vanuit liefde vertelt, dan komen de mensen in de zaal er dichter door bij elkaar. Voel vanuit je hart welke verhalen er komen. Zo komen we meer te weten over de bruid of bruidegom. Daar helpt je echt mee!

Hoe lang mag je speech zijn?

Verhalend, levendig, echt, uit het hart, hier gaat het om. Beter vijf ontroerende minuten dan tien saaie. Je hebt Chronos en Kairos. Chronos is de kloktijd, Kaïros is je kansen benutten op het juiste moment. Je kunt ook zeggen de mooie tijd, de echte tijd. Een fantastisch uur vliegt voorbij, in kloktijd. Dus maak er iets geweldigs van en denk aan het Duitse gezegde: “In die Beschrankung zeigt sich den Meister en het Engelse “Less is more”.

Samenvatting: de wereld van bruid en bruidegom verbinden.

Een huwelijksspeech verschilt dus met een gewone speech doordat de aanwezigen of uit de wereld van de bruid of uit de wereld van de bruidegom komen. Het is je unieke kans om deze werelden met je verhalen te verbinden. Meer lezen? Zie nog een blog over voorbereiden van een speech.

Meer weten over goed presenteren?

We raden iedereen uiteraard een goede presentatietraining aan.

Het Handboek 'Presenteren is een feest'. 11de druk 2016

Je kunt bovendien het handboek ‘Presenteren is een feest’ lezen. Alles wat je moet weten staat erin, inclusief honderden tips en vier checklists.

Tot slot is een individuele coaching een regelmatig gebruikte mogelijkheid om je verhaal goed te oefenen.

Het Handboek ‘Presenteren is een feest’, 116 pagina’s A5 , 11de druk.

 

Ik wens je succes en een prachtige dag.
Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

Ik mocht twee (van onze drie) kinderen trouwen als ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Utrechtse Heuvelrug. ik was o.a. speechschrijver en ben nu presentatietrainer en coach.

Het in memoriam voor mijn vader.

Een begrafenisrede, hoe deed ik dat?

Een begrafenisrede houden, een in memoriam, dat is bijzonder. Het is een eer, een verantwoordelijkheid en een kans. Je kunt een mooi en realistisch beeld van de overledene geven en tegelijkertijd de nabestaanden optimaal helpen met hun acceptatie en verwerking van deze dood.

Op 19 juni 2016 overleed mijn vader. Een week later mocht ik in een volle kerk zijn begrafenisrede uitspreken. Ik hield van hem, het voelde als dankbaar, maar ook als meesterproef. Wat zou ik ervan terecht brengen? Als ervaren presentatietrainer werd ik geacht dit te kunnen. Als oudste kind en enige zoon was het ook mijn natuurlijke taak. Het was de meest intense presentatie uit mijn leven.

Zoals ik het heb gedaan, kunt u het, op uw manier, ook doen. Zo heeft mijn verhaal een functie en deel ik het graag met u. Onderaan maak ik het concreet met 17 ‘lessen’.

Een in memoriam gaat erover hoe iemand wordt herinnerd. Het is iemands levensverhaal in een zacht licht dat troost biedt. De dood raakt aan onze kwetsbaarheid, onze idealen en dromen, de zin van ons bestaan. Het gaat over de zoektocht naar de liefde en minder over uiterlijke successen.

In ons gezin was veel fout gegaan. Onverwerkte jeugd- en oorlogstrauma’s bij vader en moeder. Ziekte, geestelijk lijden en het tijdelijk uiteen vallen van het gezin hebben diepe wonden geslagen die niet geheeld waren. Hoe kan ik het levensverhaal van mijn vader goed vertellen met respect voor ieders verdriet? Hoe houd ik het rustig en waardig? Overmand worden door gesnotter, dat wil je niet en het is voor de luisteraars ook niet fijn.

Verder in de verwerking

Door intensieve voorbereiding en hardop oefenen ben je straks al een paar stappen verder in het verwerkingsproces dan de meeste andere mensen tijdens een begrafenis. Dat helpt.
De meeste mensen krijgen een rouwkaart, die meer of minder een verrassing is. In hun dagelijkse bezigheden staan ze er even bij stil, ze maken ruimte in hun agenda en tot aan de begrafenisdienst zijn zij er verder niet heel veel mee bezig. De directe familie maakt een andere week mee die volledig in het teken van de overledene staat.

Ik moest een goed verhaal realiseren, waar mijn zussen en zijn vrouw Anneke zich in konden vinden. Vertrouw je eigen methode, zo hield ik mezelf voor. Doe volledig wat je anderen ook leert. Dit is de ultieme stresstest. Vader was het met mijn presentatielessen eens, dat sterkte me ook.

Mijn vader was oud (93), maar nog glashelder. Onze relatie had zich de laatste jaren prachtig ontwikkeld. Het verhaal van de verloren zoon. We hebben zijn leven optimaal mogen afronden, thuis bij Anneke, liefdevol en vredig, beter kon niet. Je weet dat het einde nadert, zijn fysieke vermogens werden met de dag minder, je weet dat het komt en toch bleek zijn zachte dood me veel meer te raken dan ik had verwacht. Dagenlang, tot na de begrafenis, was ik zeer emotioneel. Zo zie je, hoe je verbonden bent.

Optimale voorbereiding

Het enige wat ik kon doen was mijn ‘in memoriam’ echt optimaal voorbereiden, bijna volledig volgens mijn eigen lessen. Uiteindelijk heb ik het verhaal wel voorgelezen en niet uit mijn hoofd gedaan. Het was in samenspraak met mijn vier zussen en Anneke tot stand gekomen en ik wilde niemand tekort doen. Een paar dagen ben ik er flink mee bezig geweest. Al mijn afspraken gecanceld, mijn verdriet en aandacht alle ruimte gegeven, veel buiten gewandeld, veel met mijn stem gewerkt*, gezongen en mooie muziek geluisterd. Ik heb me uitgebreid ingelezen, dat kon, want mijn vader heeft een map vol brieven en verhalen nagelaten.

Proefversies gemaakt

Ik heb een eerste versie van mijn begrafenisrede uitgeschreven en op een ochtend besproken. Ook de pastor die de kerkdienst leidde was erbij. Vader was wetenschapper én diep religieus. Voor hem geen probleem, voor mij lange tijd niet te combineren, maar inmiddels weet ik hier mijn weg in.

Die mooie ochtend dat ik een proefversie voorlas, bracht waardevolle, aanvullende inzichten en verhalen. Middenin die week tussen zijn dood en de begrafenis heb ik ook bewust een dag afstand genomen door ‘gewoon’ een presentatietraining te geven (inclusief brandende kaars en ritueeltje voor mijn vader). Zo kon ik al wat oefenen. Klinkt het goed, voelt het goed? Een proefversie moet je ook echt proeven. Als trainer doe ik de oefeningen altijd voor, dit keer was mijn voorbeeld persoonlijker dan ooit. De volgende dag heb ik mijn in memoriam aangevuld. Die versie heb ik hardop voorgelezen. Het bleek te lang. Daarna, uit mijn hoofd en hardop, dat ging beter, in ieder geval goed van lengte.

Katri, mijn vrouw, benoemde een prachtig thema als rode draad. Vader was oogarts, zijn zoektocht naar het licht was de kern van zijn leven. Ik heb een paar mindmaps gemaakt om mijn verhaal te ordenen. Hierdoor werd het eenvoudiger en helder. Ik dacht na over het doel van mijn in memoriam, mijn intentie, troost bieden aan ons nabestaanden, mijn zussen en kleinkinderen en vooral aan Anneke. Een in memoriam waar we ons aan op kunnen trekken en dat een zorgvuldig en liefdevol beeld van vader geeft. Troost bieden met een verhaal over een mooi en kwetsbaar mens en zijn prachtige ontwikkeling. Ook deze versie heb ik uitgeschreven en afgestemd met Anneke en de pastor. De tekst is bovendien achteraf naar allerlei mensen gestuurd die verhinderd waren.

Hardop oefenen

Ik heb hardop geoefend, ook nog op de ochtend van de begrafenis en toen ook meteen mijn stem goed wakker gezongen op een grasveld met passerende hardlopers. Daarna, de tocht met de kist vanuit huis naar de kerk. In de kerk de kaarsen om de kist, de mooie bloemen, het leverde me rust en concentratie op. Hier ging het om, vader een laatste eer bewijzen en bedanken. Zonder hem waren wij kinderen er niet. Dat gold ook voor moeder uiteraard, maar zij was al 28 jaar eerder overleden.Vader heeft in zijn leven veel zorgen en verdriet gekend, er is veel fout gegaan. Uiteindelijk is hij er als een verlicht mens uitgekomen.

Mijn eigen roller coaster van emoties en herinneringen bood mij geen zekerheid, maar mijn intentie wel. Vader eren, de mooie ontwikkeling van deze mens meegeven aan de aanwezigen. Afscheid nemen in zijn stijl van zachte liefde.

Al vroeg in de dienst kreeg ik het woord. Rustig gaan staan, achter het katheder, mijn mindmap en tekst op de lessenaar. Maak het veilig voor jezelf en je publiek. Mijn lijf voelen, de tijd nemen, wachten tot het stil is. Met ‘ja’ beginnen, zoals ik het ook anderen leer. Dan een pareltje, een ijsbreker. Over het lensje, dat ik op vaders bureau had gevonden, waarmee hij zo vaak zat te spelen.  Kijken hoe het licht er doorheen viel. Het vormde meteen het juiste beeld. Het licht zoeken, ik had het lensje bij me en liet het zien. De magie kwam, ik vond mijn weg, het verhaal kwam uit mijn hart en ook uit mijn hoofd. Met toch wel omfloerste stem stroomden de zinnen vanzelf want ze waren vrienden geworden, ik kende de weg en ik voelde het contact met de mensen in de kerk. Soms een moment nadenken leverde stiltes en rust en anekdotes, momenten van bevestiging. De rode draad was helder, vader als kind bij zijn moeder. Als jong volwassene, de tweede wereldoorlog. Vader en Beatrijs, mijn moeder, studenten nog en later samen een gezin, waar buiten ieders schuld alles fout ging. Vader en Anneke, nog 25 jaar getrouwd,  na mijn moeders dood. Vader als leraar en vader als leerling op zoek naar het licht. Het eindigde met een verslag van zijn ontroerende laatste uren.

De lessen voor een in memoriam:

  1. Geef eerst je emoties alle ruimte, anders zitten ze je straks in de weg.
  2. Neem alle tijd.
  3. Bereid je optimaal voor. Fysiek, mentaal, inhoudelijk.
  4. Zoek zoveel mogelijk typerende anekdotes, selecteren komt later.
  5. Maak mindmaps voor de ordening.
  6. Zoek een thema, een rode draad of metafoor.
  7. Maak het beeldend, vertel echte verhalen, laat ze zien.
  8. Stem je verhaal zorgvuldig af met alle betrokkenen, het levert (veel !) extra informatie op.
    (Hiervoor moet je het uitschrijven.)
  9. Oefen hardop, zo vaak mogelijk.
  10. Gun jezelf van tevoren een goede warming up (buiten wandelen of hardlopen)
  11. Warm ook je stem op, echt noodzakelijk, dit doe je door flink te zingen.
  12. Laat het allemaal los en volg je hart.
  13. Blijf in contact en duik niet weg in papieren.
  14. Neem de tijd, neem pauzes, drink een slokje water.
  15. Laat je woorden landen. Kijk of ze landen. Dat brengt rust.
  16. Neem de tijd, je kunt dit maar een keer goed doen.
  17. Zorg voor een helder eind, waarin alles bij elkaar komt.

Dankbaarheid

Een in memoriam gaat ook over dankbaarheid. Dankbaar voor het voorbeeld,  de steun, de wijze lessen, de liefde. Vaders zoektocht naar het Licht bracht hem eenvoud en betrokkenheid.
Wát God is, zo legde hij ons nog in zijn laatste uren uit, dat is (te) moeilijk voor ons mensen.
Maar wáár God is, dat is gemakkelijker!

‘Ubi caritas et amor, Deus ibi est.’
Waar zorg en liefde is, daar is God.

Ik wens u sterkt met uw in memoriam.

Roeland Schweitzer

12 juli 2016 / 13 april 2020

 

Meer tips, zie ook: https://speechen.nl/zelf-een-speech-schrijven/

* Stemwerk, stemexpressie, stembevrijding, de stem van je ziel, soul voice. Met behulp van je eigen klank bij jezelf komen. Belangrijk voor sprekers, zangers presentatoren en alle andere mensen, vrouw én man.

In het midden, rechtop, voeten iets uit elkaar, je handen los naast je.

Waar ga je staan als je presenteert? Hoe ga je staan bij je presentatie?


Op de juiste plek staan, op de juiste manier. Dat is van cruciaal belang voor je presentatie.
Sta je op de verkeerde plek, dan gaan we direct een stuk minder luisteren.
Klopt je houding niet, dan geloven we je niet.

In het midden staan

Het klinkt logisch, maar veel mensen laten zich toch in de hoek drijven. In het midden kun je je publiek het beste overzien, in het midden krijg je alle aandacht, omdat je de plek van de natuurlijke leider inneemt. En dat ben je, als je goed presenteert, de natuurlijke leider die zich als zodanig gedraagt.

De natuurlijke leider

Als je niet in het midden staat, dan ben je dus niet de natuurlijke leider. Dat is een uitnodiging aan een ander om te proberen de natuurlijke leider te worden, want iedere groep kent een natuurlijk leider. Dus niet in het midden gaan staan, dat leidt absoluut tot opstand in de zaal.

Als je niet in het midden staat krijgen sommige mensen in je publiek meer aandacht dan anderen. Die anderen voelen dat en ze voelen zich als snel minder belangrijk, raken gefrustreerd en gaan zich hiernaar gedragen. Door niet in het midden te staan creëer je weerstand en die richt zich tegen jou.

Presenteren en powerpoint

Hoe zit dat als je powerpoint gebruikt? Heel simpel. Meestal is het projectiescherm in het midden en gaat het dus direct fout met je leiderschap. Hierdoor voelt een deel van je publiek zich meteen minderwaardig behandeld, ze voelen zich afgewezen, worden wantrouwig en agressief en las but not least, ze gaan niet luisteren. Als je presenteert, dan moet je dus echt zo goed mogelijk in het midden staan.

Waarom staat zo’n katheder dan meestal links of rechts van het midden? Tja, dat is niet door een presentatiedeskundige bedacht, maar door de zaalinrichter die in het midden een projectiescherm wil, want dan kan iedereen het goed zien. Prima als het de hoofdfilm is, maar als het powerpoint is om jouw verhaal te ondersteunen, dan gaat het mis. We komen voor een mens van vlees en bloed. powerpoint kunnen we altijd nog bekijken, maar nu, dit unieke moment dat jij ons biedt, daar komen we voor. We willen meegenomen worden op reis, we komen voor jouw vuur, jouw geloof in je verhaal, jouw passie, We willen je vertrouwen, zodat je onze reisleid(st)er kunt zijn. Om in het midden te staan, dat vraagt ook moed, ook dat willen we zien. We willen ons veilig voelen bij de  natuurlijk leider, rustig en met de juiste houding.

De juiste houding

Rechtop, schouders ontspannen. Er loopt een denkbeeldig touwtje vanuit je kruin naar de hemel en de andere kant op naar het middelpunt van de aarde. Jij staat er tussen in, bewust van je plek. Je handen ontspannen naast je. Zet je handen nooit vast. Je blokkeert zelfs je denken!

Je voeten iets uit elkaar, schouderbreed en precies gelijk. Geen voet naar voren of naar achteren, want dat is meteen agressief, je wilt naar voren, je valt aan, of het is defensief, je wilt naar achteren, je wilt weg, je bent bang.

Gewicht iets op je voorvoet, daar zit je veerkracht. Een natuurlijk leider is niet bang, die is rustig, zich bewust van zijn of haar taak om de hele kudde naar een veilige en goede plek te leiden. Een natuurlijk leider is niet agressief, dat is niet nodig en een brevet van onvermogen, blijkbaar voelt hij / zij zich bedreigd. Tja, dan gaan we niet met je mee. Pas als we je kunnen vertrouwen, gaan we luisteren.

Oefenen, oefenen, oefenen.

Zie ook: https://speechen.nl/je-handen-tijdens-je-presentatie/