Presentatie-columns

Waarom online leren presenteren niet werkt

De afgelopen tijd is er online een wereld voor ons open gegaan. Alles lijkt online te kunnen. Zo ook veel verschillende trainingen. Maar dit geldt niet voor een presentatietraining. Het is een groot misverstand in trainingsland dat leren presenteren ook online kan. Echt goed presenteren leer je niet online.

Theorie versus praktijk

Natuurlijk kun je theorie prima aanleren van achter een scherm. Maar de theorie beheersen, maakt iemand nog geen goede spreker.

Het succes van een goede presentatietraining zit in de praktijk, zoals:

  • veel (!) in het echt oefenen,
  • ervaren wat het met je doet om je plek in te nemen,
  • je eigen stem horen,
  • je publiek zien, contact maken en feedback ontvangen,
  • oefenen met verschillende strategieën.

Dat lukt niet in een online presentatietraining. Iemand die online leert presenteren, kan niet automatisch ook goed offline presenteren. Andersom gaat dat wel op. Als je offline goed leert presenteren, kun je online ook wonderen verrichten.

Zenuwen zijn anders

Het belang van een offline presentatietraining wordt nog duidelijker als je je realiseert dat bijna iedereen een issue heeft met spreken in het openbaar. Van presentatie zenuwen tot spreekangst.

Spreken zonder fysiek publiek geeft bij lange na niet dezelfde spanning. Het gevoel van zenuwen achter een beeldscherm is lager dan wanneer iemand voor een volle zaal staat.

Dat lijkt misschien mooi meegenomen. Maar dat is het niet.

Man achter beeldscherm

Mensen met zenuwen kunnen deze niet overwinnen als ze ze niet op dezelfde manier kunnen ervaren. Ook na een online presentatie cursus kan de stap naar presenteren voor fysiek publiek nog steeds heel groot zijn. Achter een beeldscherm ervaren we immers een soort van schijnveiligheid.

Hier komt nog bij dat we met z’n allen erg aan online presenteren zijn gaan wennen. De stap naar offline spreken in het openbaar wordt voor iedereen groter. Door het gebrek aan oefening en ervaring roept fysiek spreken ineens meer zenuwen op dan voor deze bijzondere tijd.

Niet bij Speechen.nl

Wat wij als Speechen.nl dus niet doen is mensen alleen via een beeldscherm de theorie aanleren. Om een goede spreker te worden, is absoluut live oefening nodig. Wij kiezen voor een offline training die werkt.

In onze trainingen geven wij mensen de kans om te voelen hoe het is om voor een groep te staan en hun plek in de ruimte in te nemen. We geven mensen de kans om te oefenen, te oefenen en nog meer te oefenen. Geen quick fix maar wel gegarandeerd succes.

Nieuwe realiteit

Natuurlijk kunnen we niet om online presenteren heen. Thuiswerken raakt steeds meer verankerd in onze cultuur. En is (in elk geval voorlopig nog) het nieuwe normaal.

In onze trainingen besteden we daarom wél aandacht aan online presenteren. Want van achter een beeldscherm presenteren vraagt om andere aandachtspunten.

Echt goed online presenteren is zelfs nog lastiger dan mét fysiek publiek

Je mist een deel van jouw waarneming en daarmee de vele subtiele signalen van je publiek. Online presenteren is presenteren met maar de helft van de informatie. Je bent helemaal op jezelf aangewezen. En als je ook nog zenuwen hebt, is dat een extra uitdaging. Alle reden dus om in een goede presentatietraining te investeren.

Alvast twee tips waar je meteen mee aan de slag kunt:
Zet storytelling in en maak werk van interactie zodat je publiek geboeid blijft.

Een originele opening van het Kamerdebat

Je verhaal beeldend maken. Een inspirerende presentatie geeft energie, zet mensen aan het denken, maakt indruk én blijft hangen. Je kunt hier heel veel werk van maken. Nadenken over de kernboodschap, zorgen voor de juiste verhouding tussen vermaak, kennis en bekrachtiging van je publiek.

Soms kun je het ook heel simpel houden, zoals onze Kamervoorzitter deed. Ze opende het debat omtrent de erkenning van Nederlandse Gebarentaal als officiële taal. En dat deed ze heel toepasselijk in gebarentaal.

Hoewel simpel misschien niet het juist woord is. Dit zal haar flink even wat voorbereiding hebben gekost. Respect voor Khadija Arib.

Deze beeldende opening van de vergadering in gebarentaal werd erg gewaardeerd door de mensen die betrokken zijn bij deze wet. Dat niet alleen. Iedereen die dit heeft gezien zal dit over twee weken nog steeds weten. Beelden activeren onze hersenen en blijven hangen.

Video beeldend presenteren

Mensen zien het beter als je iets voordoet, als je het uitbeeldt in plaats van vertelt. Bovendien is beeldend presenteren leuk. Je kunt het oefenen. Het hoeft natuurlijk niet in gebarentaal, dat is een beetje afhankelijk van je publiek ;-).

Presenteren is voorbereiden én loslaten

De afgelopen periode was één grote oefening in loslaten. We wisten immers niet hoe lang de invloed van corona op ons leven zou duren (nog steeds niet) en wat de consequenties zijn. Of we dierbaren of onze banen zouden verliezen. Hoe het verder moest. Op zulke momenten zit er niets anders op dan loslaten. Golven komen en gaan.

Had je je hier op voor kunnen bereiden?

Er gaan stemmen op van wel. Zorgen voor een eigen inkomen. Zorgen dat je online kunt werken. Zorgen voor je lichaam. Misschien is dat waar. En dan nog kunnen we uiteindelijk niet zo veel anders dan loslaten.

Loslaten is ook van groot belang bij presenteren.

Zo is het ook met Speechen.nl. Roeland en Katri hebben het bedrijf opgebouwd alsof hun leven er van af hing. Duizenden mensen zijn getraind volgens de Speechen-methode zodat presentaties raker, mooier, echter werden. En nog meer impact hadden. Door heel Nederland zijn mensen geïnspireerd geraakt en dingen in beweging gebracht, mede dankzij Speechen.nl.

Van vader op dochter

Ook dochter Majlis kreeg de smaak te pakken. Terwijl zij zich distantieerde en haar eigen weg ging in leiderschapstrainingen en persoonlijke ontwikkelingstrajecten, bouwden haar ouders een prachtig bedrijf. Het duurde even voordat Majlis ontdekte dat ze het weliswaar anders noemde, maar dat ze toch ongeveer hetzelfde deed als haar ouders. Mensen helpen hun verhaal ontdekken en het vertrouwen geven om dit ook naar buiten te brengen. De toegevoegde waarde van Speechen.nl is dat je ook nog leert hoe je dat dan moet doen. De kers op de taart.

En net als bij een goede presentatie is nu het moment gekomen dat Roeland mag loslaten. Hij mag vertrouwen op Majlis. Het is nu aan haar om door te geven wat zij heeft meegekregen.

Bekijk onderstaande video en zie zelf hoe ze hierover denken!​

 

Draag je bij aan verbinding of ontbinding?

Hoe ontoorlog ik mijn presentatie?

Het woord, ‘ontoorlogen’ ontdekte ik kort geleden in een blog van schrijver Melle Dotinga. Het woord raakte me direct. Ontoorlogen, de oorlog uit jezelf halen, niet bijdragen aan alle oorlogen en al het geweld, maar juist het tegendeel, ontoorlogen, deëscaleren, in vrede komen.

Melle Dotinga zoekt naar zingeving, ‘om te beseffen dat de verbinding met onszelf alleen kan ontstaan vanuit de verbinding met alles en iedereen.’ Mooi gezegd en meteen een wisselwerking. De verbinding met de ander (je publiek) kan alleen ontstaan als je presenteert vanuit de verbinding met jezelf.

Wat draag je bij met je presentatie?

Met iedere presentatie draag je iets bij aan de wereld. Wat draag je bij? Verbinding of ontbinding? Vergelijk het met de uitvoering van muziek of dans. Presenteren is een kunstvorm en kunst gaat over schoonheid, over emoties, over ons hart en onze ziel. Natuurlijk kan kunst een activistisch element bevatten, een protest. Humor en relativering, ont=ernsten, ook prima voor een presentatie. Ontweten, nog zo een. Een grote groep twitteraars sprak onlangs meer vertrouwen uit in mensen met twijfels, dan in de mensen die het allemaal zo goed weten.
Ontoorlogen is niet met het vingertje wijzen, maar inspiratie aanbieden. Dat hoeft niet groot te zijn. Mijn moeder leerde me, vlak voor haar dood, nog een les. Wij genoten samen buiten van een laatste voorjaarsdag in mei. Ze wees naar een paardenbloem. Hoe mooi, en straks al die pluisjes, al die dromen.

Ontoorlogen is gaan voor de liefde, het geloof in de ander, hoe anders die ander ook is.
Ontoorlogen is een stapje achteruit doen, de ander ruimte geven.
Ontoorlogen is gaan voor de kracht van samenwerking, voorbij de strijd.
Presenteren, samen met je publiek. Ontoorlog en het leven wordt waardevol.

Je kunt alleen maar goed presenteren vanuit vrede.

Je hart volgen.

 

Klopt je presentatie?

Wat betekent presenteren?

We hebben dit heel vaak aan mensen gevraagd.
Wat betekent presenteren?

‘Dat je boodschap goed overkomt.’ ‘Verstaanbaar.’ ‘Iets uitleggen.’ ‘Je verhaal duidelijk maken.’

Goed presenteren betekent veel meer dan even wat sheets laten zien.

Een presentatie is inderdaad ‘iets’ laten zien, ‘iets’ aanbieden. Hier moet meteen bij: aan een ander.

‘Iets’ laten zien aan anderen.

Dan moeten die anderen er wel zijn en die anderen moeten jouw ‘iets’ willen en ook kunnen zien. Voor deze voorwaarden ben jij, als presentator min of meer en in ieder geval mede-verantwoordelijk.

Wat is er nodig om een presentatie te willen zien?
Interesse, nieuwsgierigheid, vertrouwen. Het moet veilig zijn, anders willen we weg en gaat het niet goed met ons vermogen om te luisteren.

Je moet het dus eerst veilig maken. Hoe doe je dat? Hoe maak je het veilig voor je publiek? Herkenbare anekdotes helpen, milde humor helpt, vragen aan je publiek helpen, uitleg van het waarom van deze presentatie. Er zijn allerlei manieren om het veilig te maken.

Als het veilig is, dan willen we luisteren naar je presentatie. Maar kunnen we je wel verstaan? Is het duidelijk?

Zo kent een goede presentatie een aantal stappen of fases die nodig zijn om je verhaal goed te laten landen.

Om te beginnen zijn er een aantal basale presentatie-modellen:
Kernboodschap, Uitleg, Kernboodschap is het eenvoudgste model.

 

Probleem, analyse, oplossing.

Verleden, heden, toekomst.

Ene kant, andere kant, conclusie.

Je kunt ook presenteren vanuit vier kernvragen.

  • Waarom? Waarom hou jij dit verhaal? Nadruk op jij en specifiek dit. Wat zit er voor jezelf in? Motief, maar ook intentie. Waarom ben je hier?
    Wat kom je brengen? De inhoud, maar ook: wat zit er in voor je publiek.
  • Hoe werkt het? Hoe moet het? De uitleg, de handelingen, het plan.
  • Waartoe? Wat gaat het opleveren, wat kun je er allemaal mee? Groter perspectief.

En je kunt je presentatie opbouwen doordat je de verschillende stappen goed invult.

1 Welkomstfase. Welkom, contact leggen, pareltje, herkenning, kernboodschap, voorstellen.

2 Oriëntatiefase. Afkadering, we zijn hier en nu op deze plek, en het gaat hierover. Het gaat niet over …, hier blijven we binnen. Deze ruimte, jouw plek. Historisch perspectief, waar komt dit verhaal vandaan, wat is er aan andere relevante info? Kader.

3 Informatiefase. De feitelijke inhoud van je verhaal.

4 Contractfase. Afspraken, hoe gaan we hier mee verder, verwachtingen, wie gaat wat doen.

5 Verwerkingsfase. Oefenen, herhalen, samenvatten, vragenronde, uitwerken, voltooien.

6 Afrondingsfase. Oogsten, ontspanning, succes vieren, bedanken, afscheid nemen.

Het woord presenteren heeft het woord present in zich. Aanwezig, niet in je hoofd, niet in je sheets, maar in de zaal bij jezelf en je publiek, aanwezig in het hier en nu.

Het Engelse woord ‘present’ betekent cadeau. Dat is geen toeval. Welk cadeau breng jij? Dit is een belangrijke vraag, want wat gebeurt er met je houding en je gevoel, als je een mooi cadeau komt brengen? Die houding, dat gevoel, daar wordt je publiek blij van en jij ook.

Je komt dus iets brengen, iets laten zien, iets moois, iets wat raakt.

 

Dodenherdenkng, 4 mei 2020

De prachtige toespraak van koning Willem Alexander

Koning Willem-Alexander hield tijdens de dodenherdenking op de Dam, zonder publiek, een bijzonder goede, historische toespraak.

‘Echt, natuurlijk, persoonlijk, krachtig, ontroerend.’
‘Zijn beste speech ooit.’
Zeven minuten, 662 woorden.

Willem-Alexander begon al sterk: ‘Het voelt vreemd op een bijna lege Dam.’
Het was ook heel indrukwekkend, die zes mensen in het zwart op dat grote lege plein. Met zijn eerste woorden, over zijn gevoel op dat moment, maakte hij contact met ons televisiekijkers. Daarna verkleint hij meteen de afstand: ‘Maar ik weet dat U, dat jij, deze Nationale Herdenking meebeleeft en dat we hier samen staan.’ Jong en oud aangesproken, U en jij.

Dan komt er een verschil tussen WO II en nu. ‘Nu maken we zelf een keuze. In het belang van leven en gezondheid.’ ‘Toen wérd de keuze voor ons gemaakt.’ Hier komt hij bij de kern van zijn verhaal. Wij mensen kunnen kiezen.

Zijn ‘getuigenis’ van het verhaal van Sobibor overlevende Jules Schelvis is persoonlijk, betrokken, emotioneel en zorgvuldig:
‘Over hoe hij zijn vrouw Rachel in de chaos kwijtraakte. Nooit zag hij haar terug.’ 
Willem-Alexander erkent dat hij nog steeds geen sluitend antwoord heeft op de vraag hoe de wereld kan toestaan dat mensen als uitschot worden behandeld.

Hij citeert nogmaals Jules Schelvis:
“Honderden omstanders hebben zonder vorm van protest toegekeken hoe de overvolle trams, onder strenge bewaking, voorbij reden.”

Hier komt opnieuw de rode draad in het verhaal van Willem-Alexander: ‘Wij mensen kunnen kiezen.’
Hoe fascisme en terreur klein beginnen met het uitsluiten van de ander.

‘Niet meer naar het zwembad mogen.
Niet meer mogen meespelen in een orkest.
Niet meer mogen fietsen.
Niet meer mogen studeren.’ 

De volgende zin uit de toespraak zou in alle talen bij de ingangen van het Vondelpark mogen worden gebeiteld:

‘Sobibor begon in het Vondelpark.
Met een bordje: “Voor Joden verboden”.’

Nu maakt Willem-Alexander een ongekende, historische en grootse stap. Hij erkent, zonder het met zoveel woorden te zeggen, dat de Joodse gemeenschap door zijn overgrootmoeder Wilhelmina onvoldoende is gesteund. Aan de ene kant de onverzettelijkheid van Wilhelmina, aan de andere kant dit tekort schieten.
‘Het is iets dat me niet loslaat.’ 

Dit is al de tweede keer dat Willem-Alexander zich kwetsbaar opstelt en daarmee ontwapenend is. Zijn bezorgde gezicht, zijn baard, de wind door zijn haren, dat lege plein. Hier stond hij, koning Willem-Alexander, met de wijsheid van 53 jaar, al heel veel meegemaakt, en nu dit Corona-drama. Bezorgd, betrokken, oprecht én weg uit de schaduw van zijn moeder.

Veel geciteerd zijn ook de volgende prachtige, opnieuw repeterende, zinnetjes uit zijn speech:’
Het minste wat we kunnen doen is:
Niet goed praten. Niet uitwissen. Niet apart zetten.
Niet “normaal” maken wat niet normaal is.’ 

Wat is dan normaal, kun je je nu afvragen. Die vraag beantwoordt de koning niet, maar hij legt wel uit wat er voor nodig is:
‘En: onze vrije, democratische rechtsstaat koesteren en verdedigen. Want alleen die biedt bescherming tegen willekeur en waanzin.’

Tot slot maakt Willem-Alexander zijn toespraak mooi rond. Hij keert terug naar Sobibor gevangene Jules Schelvis met een prachtig citaat. ‘Jules Schelvis doorstond de hel en wist toch als vrij mens weer iets van het leven te maken. Veel meer dan dat. “Ik heb vertrouwen in de mensheid gehouden”, zei hij. Als hij het kon, kunnen wij het ook.’

Hij rond kort en krachtig af: ‘Wij kunnen het, wij doen het samen. In vrijheid.’

De toespraak op de Dam

Tekst van de toespraak

Dodenherdenking, 4 mei 2020. Koning Willem-Alexander spreekt het Nederlandse volk toe op een vrijwel lege Dam in Amsterdam.

Dodenherdenking, 4 mei 2020. Koning Willem-Alexander spreekt het Nederlandse volk toe op een vrijwel lege Dam in Amsterdam.

vlnr Koningin Maxima, Mark Rutte, de commandant der strijdkrachte, Gerdi Verbeet en burgemeester Femke Halsema.

Het communicatiemodel van Schultz van Thun

Communicatie is meer dan de feiten

De Duitse hoogleraar psychologie Friedemann Schulz von Thun is psycholoog en expert in interpersoonlijke communicatie en intrapersoonlijke communicatie. Een van zijn modellen is bekend geworden als het communicatiemodel van Schultz von Thun.

Iedere boodschap kan worden ontleed in vier aspecten:

  • Het expressieve aspect: de emotionele lading van de woorden.
  • Het zakelijke aspect: de letterlijke inhoud, de feitelijke mededeling.
  • Het appellerende aspect: het doel van de mededeling.
  • Het relationele aspect: over de verhouding tussen zender en ontvanger.

Expressie: De Corona crisis is heftig en het gaat lang duren.
Zakelijk: Anderhalve meter en geen groepen, kroegen, scholen, uitjes.
Appellerend: Hou je eraan, in ieders belang.
Relationeel: Mensen, let een beetje op elkaar.

 

Als er expressief iets heel anders wordt gezegd dan de zakelijke mededeling, dan is het zakelijke aspect niet van belang.
Neem het zinnetje ‘Wat ben jij leuk.’ Dit betekent het tegendeel als het de reactie is van iemand waarmee een flauwe grap is uitgehaald. In mimiek en lichaamstaal wordt dan een heel andere boodschap gegeven: ‘Wat flauw.’
Sarcastisch, cynisch of humoristisch taalgebruik is voor veel mensen moeilijk te volgen. Zij herkennen vooral de zakelijke boodschap omdat andere aspecten minder helder zijn en niet iedereen hier even goede antennes voor heeft.

Je stem is de spiegel van je ziel

Jouw helende stem

Als je spreekt, kan je stem wonderen doen. Dat is jouw helende stem. Mensen worden er rustig van, ze gaan luisteren, raken betrokken en gemotiveerd, ze gaan samenwerken.
Natuurlijk moet je verhaal kloppen, maar je klank is echt de grote trigger.
Je kunt veel aan je klank doen. Dat is een leertraject. Zie mijn case verderop.
En je kunt nu al meteen iets doen:

Stemoefening

Zoek een rustige plek, waar je kunt zingen.
Ga hier een klank maken die lekker aanvoelt. Geen woorden, maar even alleen maar de klank. Een klank, waarvan je voelt dat die je ontspant. Misschien iets hoger, misschien iets lager? Een klank waarmee je je keel masseert. Je voelt je klank door je keel en je mond stromen. Ga hier mee spelen. Wat kun je allemaal met je klank? Doe dit een paar minuten.

Resultaat?

​Onderzoek na afloop wat dit je oplevert. Hoe voel je je nu?
Vast staat dat je even naar jezelf hebt geluisterd. Niet naar je woorden, maar naar je klank. Wat vind je ervan? Mooie stem? Lelijke stem?

Lelijke stemmen bestaan niet.

Vind jij dat je een lelijke stem hebt, dan ben ik het niet met je eens. Lelijke stemmen bestaan niet, maar een stem kan wel tijdelijk verwrongen zijn, door stress, trauma’s, angst. En daar valt wat aan te doen. Niet in een oefeningetje, hier, maar je kunt aan stembevrijding gaan doen, stemexpressie, je kunt, soms na een lange reis, je eigen stem vinden en die is ontroerend mooi, dat verzeker ik je.

Is het veilig?

Als je klank rustig is tijdens je presentatie, dan wordt je publiek ook rustig. Voorwaarde voor een goede presentatie.
Andersom, als het niet veilig is, dan ga je niet luisteren (naar een presentatie, bijvoorbeeld). Als het niet veilig is, dan wil je weg, tenzij je door de spreker en de setting wordt gehypnotiseerd.

Is het bedreigend?

Je kunt ook gaan voor de massahypnose van een opgezweepte mensenmenigte, waarin mensen achter een autoritaire leider aangaan. Hier willen wij niet aan bijdragen. Wij willen werken aan een veilige wereld. Dat is in de eerste plaats een veilige wereld voor jezelf, ook als je presenteert.

Mijn case: van verlegen naar podiumplezier

Rond het jaar 2003 gaf ik de eerste presentatietrainingen. De mix van communicatietheorie plus toneeloefeningen bleek al een succesvol trainingsaanbod. Toch ontbrak er nog heel wat. Mijn eigen spreekangst smeulde nog. Dan klonk ik afgemeten, bars of zelfs arrogant. Ik had nog geen idee wat ik hieraan kon doen. Welke oefeningen, welke theorie?

Stemexpressie, de stem van mijn ziel

Marius Engelbrecht werd mijn eerste stemleraar. Stemexpressie noemt hij het. Eenvoudig gezegd: ‘klinken’. Heftig, bevrijdend en ontroerend. Klank maken en zingen zonder woorden en betekenis. Het bracht me vrijheid, rust en improvisatievermogen op het podium, ook in ‘gewone’ presentaties. Marius heeft een mooi boek over zijn werk geschreven: Oerzang. Bij Marius volgde ik veel cursussen waaronder een jaartraining.

Soul Voice

Ik keek en klonk ook bij andere stemdocenten, waarvan Anke de Jong de belangrijkste is. Zij is gecertificeerd in de internationale stembevrijdingsmethode Soul Voice.
Afgelopen zomer heb ik bij Anke met een intens lied mijn vader bedankt die drie jaar geleden is overleden. In mijn jeugd is van alles misgegaan. Er waren oude wonden en die zijn vooral door mijn stemactiviteiten behoorlijk geheeld.

Jouw helende stem

Als je iets presenteert, let dan eens op je stem. Hoe klink je? Is het vriendelijk? Is het een zachte kracht? Deze stem levert het meeste op, deze stem verbindt. Deze stem doorbreekt het lastige ‘wij tegenover zij’ denken. Dit is je helende stem.

Zo nu en dan ben je van harte welkom voor een stemdag in de Ritmeester.

> Lees meer over de stemdag >

Een goede presentatie is een vorm van kunst

Goed presenteren is … jouw droom wakker kussen

Een goede presentatie heeft iets magisch. Ergens tussen hemel en aarde mag jij een bijdrage leveren. Een goede presentatie kust de droom van je publiek wakker.
De bedenker van de Ted Talks, Chris Andersen, zei het als volgt:

“A successful talk is a little miracle.
People see the world differently afterward.”

Mooie definitie van een goed kunstwerk!

“Als je een schip wilt bouwen, trommel dan geen mensen bij elkaar om voor hout te zorgen, orders te geven en het werk te delen, maar roep in hen het verlangen wakker naar de uitgestrekte, eindeloze zee.”

Mooie tekst, toegeschreven aan Antoine de Saint-Exupéry (schrijver van o.a. ‘Le petit prince’)
In story telling spreekt men wel van het wenkend perspectief. Het idee van het beloofde land achter de horizon.

Wat je ook presenteert, het gaat om de magie, het gaat om het wakker kussen van dat grotere verlangen dat verbonden is met de kern van ons bestaan. Mijn droom, jouw droom, onze droom over een vredige en gelukkige wereld.

    Ons Sprankmodel voor betere communicatie.

Wij hebben lang nagedacht en onderzocht hoe communicatie werkt, wat het doel zou zijn en hoe je het beter kan doen. Uiteindelijk ontstond het Sprankmodel. We hebben het over communicatie, gebaseerd op gelijkwaardigheid. Als doel namen we samenwerken. Met de klok mee kom je dan eerst langs je eigen verhaal, je dromen, je verlangens en ook de dromen van je ouders en voorouders, van alles wat je meeneemt op je reis. Je kunt gaan luisteren en dan kom je bij de droom van de ander. Stadsbewoner naar plattelander, witte naar zwarte mens, christen naar moslim.

Luisteren lijkt investeren, maar is rijker worden, omdat je meer te weten komt. Investeren is aan de slag gaat, terwijl er nog geen opbrengst is. Er moet ene balans zijn, in je werk, in je privé leven, tussen die twee, tussen uitgaven en inkomsten, tussen heel vele. Naarmate er meer balans is, naarmate dromen beter in beeld komen, naar mate er meer wordt geïnvesteerd gaat het samenwerken beter en ontstaat er meer cruciale helderheid. Die helderheid is heel simpel, geen ruis, geen verborgen agenda, maar ook gaat het over het licht in ons, over kosmisch besef, zo je wilt over God.

Hoe krijg je de magie in je presentatie?

Kom met een prachtig gedicht of citaat, kom met verhalen over jouw dromen als kind, kom met verhalen van anderen, vertel vanuit je hart, wat je raakt, je passie. Vertrouw op de stilte, ga naar binnen, luister naar waar je gelukkig van wordt en vertel erover. Je intuïtie is je bron.

Toen ik een jongetje was van een jaar of vijf/zes speelde ik in de zandbak met ons buurmeisje Maria Kloosterman. Totdat Maria onder het achterwiel van een vrachtwagen overleed. Maria ben ik nog steeds dankbaar. Ze heeft mijn dromen wakker gekust. Op een plank in de zandbak leerde zij mij dat het een piratenschip was op de grote oceaan. We waren samen op weg naar de vrijheid. Dat is nog zo.

r.s.

Achtergronden bij je spreekangst

Trauma’s hinderen je om voluit te presenteren

Wij geven trainingen presenteren. Gesprekstechnieken, communicatietechnieken, toneeltechnieken. Vaardigheden en daarachter persoonlijke ontwikkeling.
Wij doen het voor, jij oefent. We geven feedback en kader.

We doen nog meer. De meeste mensen hebben namelijk flink last van spreekangst. Dit onderwerp snijden we aan en we bieden je oefeningen om hier stappen in te zetten.

Wat is de theorie en het verhaal hierachter?

“The pain we do not heal, becomes the legacy of our children”

Woorden van Stephi Wagner, msc. Dramatische tekst. Klopt het?
Mijn ervaring en les is dat dit klopt en anderen bevestigen dit.

De pijn die je niet heelt, geef je onbewust door
en hindert je om er vol voor te gaan.

Je trauma’s staan je dus ook in de weg als je voluit wilt presenteren. Zou je dan niet goed kunnen presenteren, zolang je deze trauma’s niet hebt geheeld? Dan zouden er vrijwel geen goede presentaties zijn. Het helen van je pijn is immers een levenswerk.

Hup, in je rugzak.

Je kunt je trauma’s ook tijdelijk in je rugzak stoppen. Mensen zijn juist uniek en mooi door de manier waarop ze zich verstaan tot hun pijn en verdriet. Het leven zou saai zijn zonder deze rijkdom.
Om je wonden in je rugzak te kunnen stoppen, moet je ze zien en oppakken. Dan ben je je er van bewust en dat is al een mooie stap in je proces.

(met dank aan coach / trainer en vriend Wim Aalbers.)

De zachte weg.

We tonen je twee wegen om met spreekangst om te gaan, de zachte weg en een harde weg die uiteindelijk dood loopt.
De zachte weg opent en heelt. In ons e-book ‘Help, ik wil van mijn spreekangst af’ wordt dit uitgewerkt, inclusief plan van aanpak.

Visualiseren en accepteren.

Op onze trainingen leren we deelnemers onder meer om hun spreekangst een plek te geven, naast je op het podium. Je kunt dat gekwetste jongetje of meisje met spreekangst visualiseren en accepteren, in plaats van vechten met jezelf. Dat meisje of jongetje, dat dappere kind, dat ben jij ook en dat mag er ook zijn.

Van een groep studenten had 70% serieuze spreekangst.Dit maakt duidelijk hoeveel mensen er met trauma’s worstelen. Ze hinderen je om vol plezier, enthousiast en volledig open te presenteren en zelfs te leven. Terwijl je dit natuurlijk wel wilt. Dus, aan het werk.

Samenvatting. Goed presenteren kan ook met butsen.

Het komt je presentaties ten goede:

  • Als je je trauma’s tijdelijk in je rugzak stopt, zodat je zo goed mogelijk kunt presenteren.
  • Als je het bange kind in jou welkom heet, naast je neer zet en er lief tegen bent.
  • En het grotere werk: Onderzoek je trauma’s en ga ze helen.

De eerste twee zijn ook al belangrijke stappen op je levenspad.

Persoonlijk.

Voor ons, trainers, geldt net zo goed dat wij krassen op onze ziel hebben. Zelf ben ik hier eerst onbewust en onbekwaam mee aan de gang gegaan. Blowen als ontsnapping, schrijven, schilderen en optreden als therapie. Toen was ik nog jong. Naar de natuur, dat hielp ook en helpt altijd. Er volgden psycholoog en andere alternatieve vaders en moeders. Katri, mijn vrouw, en onze kinderen als spiegels, ze hebben helaas ook last gehad van mijn trauma’s.

Schrijven en schilderen/tekenen zijn gebleven. Zingen en toneel kwamen erbij. Stemexpressie, soul voice, trainersopleidingen en meer lichtgevende wegen om mijn wonden te helen. Mijn kennis met anderen delen als zingeving.

Mezelf accepteren, ik mag er zijn. Dan komt er rust en kan ik luisteren. Dan pas kan ik de ander accepteren, jij mag er zijn.

Ik wist niet dat de weg zo mooi zou worden.

Hartelijke groet,
Roeland Schweitzer

NOBTRA gecertificeerd Trainer en coach

Je trauma's hinderen je om er vol voor te gaan.